Day Zero Project

Bachelor is binnen

2011-07-20T20:25:00.004+02:00

En dan ben je opeens 2.5 maand verder zonder enig bericht. Het is mij wel duidelijk dat mijn bachelorproject veel tijd gekost heeft, ik heb de afgelopen 3 maanden bijna geen tijd gehad om aan mijn doelen te werken.

#3 Bachelor afronden met 8 gemiddeld
Maar het heeft me wel wat opgeleverd, ik heb nu mijn bachelor scheikunde afgerond. Alle punten zijn binnen en op halve punten afgerond kom ik op een 8 uit. Mede dankzij de geweldige cijfers voor mijn bachelorproject. Op naar de master!

En nu ein-de-lijk vakantie, ik ben al druk bezig geweest met een aantal andere doelen en ga natuurlijk binnenkort vrijwilligerswerk doen in Italie! Over deze andere doelen binnenkort (hoop ik tenminste, ik vertrek over 3 dagen al naar mijn eerste vakantiebestemming) weer een update. Voor nu: ik leef nog en beloof plechtig dat er meer updates zullen volgen.

En weer 3 minder te gaan

2011-05-07T17:06:00.005+02:00

#4 Studiemogelijkheden in buitenland onderzoeken
Ik zit in het laatste jaar van mijn bachelor en wil toch graag tijdens mijn studie nog eens naar het buitenland. Ik ben langsgeweest bij het internationale studentenbureau van de uva, heb gekeken welke beursen er bestaan en wat er in het buitenland allemaal te doen/vinden is op mijn vakgebied.

Bachelorproject in het buitenland was al niet meer mogelijk, daar kwam ik te kort tevoren mee. Vakken volgen tijdens bachelor behoorde ook niet meer tot de mogelijkheden. Mijn buitenlandse avontuur gaat zich afspelen tijdens mijn master.

Dan zijn er twee opties: vakken volgen of het masterproject in het buitenland doen. Vakken volgen blijkt lastig, bij veel universiteiten is de scheiding tussen bachelor en mastervakken schimmig en in Nederland heb ik ook een zooi verplichte vakken verspreid over het jaar. Masterproject it is. Er zijn twee manieren om dat te gaan regelen. Methode 1 is naar het uitwisselingsbureau te gaan en een willekeurige uni toegewezen te krijgen. Methode 2 is een betere: contacten leggen via de docenten van je eigen uni. Sowieso heb je in Nederland een verantwoordelijke docent nodig en het is allemaal een stuk makkelijker als jouw docent de buitenlandse vakgroep al kent. En zij hebben ook beter zicht op welke groepen goed zijn en waar je beter niet naartoe kunt gaan.

Dus het plan is nu om een geweldig bachelorproject neer te zetten en daarna een docent aan zijn mouw te trekken (vrouwelijke hoogleraren en universitair docenten zijn zeer zeldzaam). En dan maar hopen dat er een tof project voorbij komt.

#81 LOTR marathon (alle films + bonusmateriaal) (12/12)
Ondertussen de laatste dvd ook gekeken. Het bonusmateriaal blijft me meer boeien dan de film.

#91 Leer zelf gaten in de muur te boren om schilderijen en fotolijstjes op te hangen
Kleine meisjes worden groot, gaan op zichzelf en kunnen zelf nog geen band plakken of een schilderij ophangen. Tja. Boren ziet er lastiger uit dan het lijkt en ik moet het toch ooit zelf gaan doen, dus toen mijn vader een paar weken geleden langskwam met de boor heb ik zelf ook een paar gaten gemaakt. Niet met de klopboor trouwens, die is en blijft te angstaanjagend. Maar he, de schilderijen hangen (het handdoekenrekje en de pleerolhouder ook, na bijna een halfjaar hier te wonen) en ik zou het de volgende keer zo weer zelf doen. Die band, die mag mn vader plakken.

Update april

2011-04-10T12:43:00.001+02:00

In maart is er veel gebeurd, veel aan doelen gewerkt maar zo goed als niets daadwerkelijk afgerond. Tijd voor een update.

#25 Doe vrijwilligerswerk
Tijd is het kostbaarste wat ik heb, vooral omdat ik er altijd een tekort aan heb (veel erger dan met geld). Toch kan het geen kwaad om het beetje vrije tijd dat ik nog heb in te zetten voor anderen. Vrijwilligerswerk heb ik eigenlijk nog nooit gedaan. Tenminste, niet zodanig dat ik het vind tellen als 'echt' vrijwilligerswerk. Fotograferen bij een wedstrijd, organiseren van kampen/uitjes, het is eigenlijk vanzelfsprekend.

Een keer een half dagje vrijwilligerswerk zet niet echt aan. En daarbij loop je de kans dat je hoop creert bij de organisatie, en dat ze je vaker willen hebben. Het klinkt misschien aso, maar ik wil liever nergens aan vast zitten, ik zit niet te wachten op een schuldgevoel.

Wat zou voor mij ideaal zijn? Een langere periode vrijwilligerswerk doen, liefst in het buitenland. Dus heb ik me aangemeld bij het IBO (internationale bouworde) voor een project in Italie. Komende zomer ga ik twee weken werken op een boerderij. De omschrijving op de site:

"Totdat ze weer hun eigen vleugels kunnen uitslaan, bieden drie families in Vicchio een liefdevol vervangend thuis aan drie jongens die door omstandigheden niet meer bij hun eigen familie kunnen wonen. Hun nieuwe woonplek is een boerderij met 16 hectare grond waar landbouwproducten op een biologische manier verbouwd worden. Er wordt belang gehecht aan een duurzame, milieuvriendelijke manier van leven. Er is hier voor vrijwilligers veel werk aan de winkel: je kunt meehelpen op de boerderij (in de moestuin of de dieren verzorgen) en bij diverse bouw- en reconstructiewerkzaamheden (dakreparatie, schoonmaken, schilderen en opknappen van meubels). De levensstijl is simpel en het is de bedoeling dat je meehelpt bij het bereiden van je eigen maaltijden."

Mijn aanmelding is bevestigd, mijn reis geboekt en drie weken voor vertrek krijg ik te horen wie de andere vrijwilligers zijn (en uit welk land ze komen). Ik heb er in ieder geval ongelooflijk veel zin in (ik hou van verven, dieren en het Italiaanse klimaat. Iets minder van het eten maar na een dag werken smaakt alles goed) en kan niet wachten tot het zover is. Voor wie meer info over dit project wil: de projectbeschrijving

#37 Hele Lekturama "de wereld van fotografie" serie kopen en lezen (en toepassen)
Een 27-delige encyclopedie toen fototoestellen nog een rolletje hadden en mensen zelf hun foto's ontwikkelden. Met titels als 'Speciale effecten en technieken' 'Meer doen met kleur' 'Alles over flitsen' 'Zelf afdrukken in zwart-wit' 'Fotografie en de natuur' en 'Praktische compositie'. Veel informatie (met name over camera's en lenzen enzo) zal niet meer up to date zijn, maar compositie en licht zijn tijdloos.

Op marktplaats worden regelmatig (incomplete) series aangeboden maar weinig verkocht. Na redelijk wat mailtjes had ik eindelijk iemand te pakken die zijn serie voor weinig wilde verkopen dus die staat nu in mijn boekenkast. Op de onderste plank. Want de plank hoger boog door onder het enorme gewicht van alle boeken. Nu nog tijd vinden om ze ook te lezen ...

#39 Prive
Niet genant, niet iets om geheim te houden, maar sommige dingen moet je niet op internet willen zetten. Doel gehaald.

#74 De split kunnen (lenigheid)
Ooit als klein meisje van een jaar of 10 kon ik hem bijna. Vlak daarna gestopt met turnen dus had het niet echt meer een meerwaarde. Nu, 11 jaar later, ben ik druk bezig met taekwondo (vechtsport waarin je vooral hoog schopt) en is het weer een voordeel als je lenig bent. Ik kan ondertussen hoog schoppen maar het zou toch net wat makkelijker zijn als ik een split zou kunnen.

Ik ben goed op weg, zit nu 5-10 cm van de grond af. Helaas is dat wel een hoek van bijna 30 graden, dat laatste stukje zal wel de grootste moeite worden. Maar toch, hij fijn zou het zijn als ik nu eindelijk wél de split zou kunnen, eindelijk. Ik blijf vrolijk verder rekken.

#80 Alle Harry Potter boeken (Engels) nog een keer lezen (4/7)
Heerlijk leesvoer voor in de trein en op momenten dat je even moet wachten. Enige nadeel is dat het wel dikke boeken zijn die ik continue meesleep. Deel 4 heb ik in maart uitgelezen en deel 5 ben ik alweer halverwege. Leuk om alles weer eens een keer te lezen.

#81 LOTR marathon (alle films + bonusmateriaal) (11/12)
Toen ik ziek thuis zat met een ontstoken tong (hierover meer bij het verhaal over de mislukte piercing) heb ik het hele weekend lord of the rings films gekeken. Eerst alle extended versions, en daarna het bonusmateriaal. Doordeweeks verder gegaan met het bonusmateriaal en de laatste dvd ligt al klaar en heb ik ook al bijna helemaal gezien. Stiekem vind ik de bonusdvd's eigenlijk leuker dan de films zelf. Zo'n kijkje achter de schermen en zien hoe de acteurs met elkaar omgaan is en blijft gewoon leuk. Met Viggo Mortensen als ultieme gek.

Nerd alert

2011-03-19T02:01:00.003+01:00

Je bent ambitieus of je bent het niet. Misschien een beetje nerdy, maar ik ga voor hoge cijfers. Achterliggende redenatie: als ik een laag cijfer haal, heb ik meestal niet veel begrepen van het vak en ik ben toch bezig met mijn studie om iets te leren. Sta liever niet voor gek als ik een stage/project doe, enkel omdat mijn kennis lager ligt dan je zou verwachten. Extra leuk is het, als je een keer het hoogste cijfer van de groep haalt. Geen idee waarom.

#1 Een keer de beste van de klas zijn
Het leek er even op dat dit nooit zou lukken. Mijn klasgenoten zijn slim, een paar gaan cum laude hun diploma halen. Toch is dit doel onverwacht dubbel gehaald. Maar niet bij een scheikunde vak. Ik kon als scheikundige schitteren tussen de psychobiologen en biomedici.

Het vak neurofarmacologie is een vast onderdeel voor derdejaars psychobiologie en een keuzevak voor derdejaars biomedische wetenschappen en masterstudenten. Het is opgedeeld in een biologisch deel, waarin hersenaandoeningen zoals parkinson, alzheimer, schizofrenie en depressie worden verklaard aan de hand van moleculaire pathways en receptoren. Dopamine tekorten en overschotten, agonisten en antagonisten, GPCR's en ion-kanalen, alles kwam voorbij. En een scheikundig deel, wat behandelt waarom een molecuul aan een receptor kan binden en hoe je een molecuul kunt optimaliseren zodat hij alleen aan je gewenste receptor bindt en niet aan anderen (wat ervoor zorgt dat je minder bijwerkingen krijgt). Van der Waals interactie, electrostatische interactie, waterstofbruggen, allemaal voor mij bekende stof uit het eerste jaar (ik ben nu derdejaars).

Dat scheikunde onderdeel is natuurlijk een geweldige kans om te scoren als scheikundige. Mijn basis was al veel sterker en ik geef zelf werkcollege op het niveau van de eerste colleges. Hier heb ik, tot niemands verrassing, inderdaad het hoogste gescoord. Beetje valsgespeeld eigenlijk en ik wilde het al niet mee laten tellen.

De verrassing kwam bij de toets over het research and development proces in een farmaceutisch bedrijf. Hiervoor kregen we drie dagen in het bedrijf colleges en aan het eind werden we getoetst. Hierin had ik geen voordeel ten opzichte van de andere studenten, alles was voor hen net zo nieuw als voor mij. Het enige wat we hier konden doen is alles goed onthouden, slimme aantekeningen maken en rijtjes met eigenschappen leren. Uiteindelijk de bijna maximale score behaald, tot mijn eigen verbazing.

De beste van de klas, en ik vind dat deze wel telt, want er zaten echt slimme mensen tussen. Maar ik was de grootste nerd. Ha.

Stuk metaal door je tong

2011-03-17T15:39:00.010+01:00

Piercings fascineren me. Al jaren en ik heb geen idee waarom. Maar nooit heb ik de stap gezet om er zelf eentje te laten zetten. Niet vanwege de pijn, ik kan wel tegen een beetje pijn, maar toch wel vanwege de vooroordelen die (veel) mensen hebben. Dat piercings voor een bepaald type mensen zouden zijn, dat je er met piercings niet representatief uit kan zien en je eerder afgewezen wordt bij sollicitatiegesprekken. Nu heb ik op het moment niet de wens een representatieve functie te vervullen, een mantelpakje is zo niet mijn ding, ik ga mijn ruiten voor de toekomst niet ingooien. Dus wil ik iets wat je niet altijd kan zien.

#46 Een (niet-zichtbare) piercing
Nou wat hou je dan nog over? De tongpiercing, nah, die is alsnog zichtbaar en dat past niet bij me. Navelpiercing hetzelfde, plus dat ik daar de buik niet voor heb. Van mijn tepels blijven ze af en down under moet ik echt geen naalden hebben.

Ik had het eigenlijk al opgegeven, de mogelijkheden waren voor mij allemaal niet geschikt. Tot ik hoorde over de tongwebpiercing. Een stuk metaal door het velletje onder je tong. Je ziet het alleen als je het laat zien, maar je voelt het zelf wel altijd. En, zo vond ik op internet, het geneest snel, er is nauwelijks zwelling en mensen om je heen hoeven niet te merken dat je een verse piercing hebt. En ik vond het mooi. Hoe het had moeten worden (google).

Klinkt ideaal, dus donderdag 17 februari ben ik met een vriendin de shop binnengelopen om mijn tong te laten doorboren. Iets waar ik nu, een maand later, niet meer aan moet denken.

Het zetten zelf ging heel erg snel, binnen een halve minuut zat het staafje er al doorheen. De naald deed wel even pijn, niet extreem, maar er stroomden wel tranen over mijn wangen terwijl ik eigenlijk gewoon moest lachen. Moest wel nog een tijdje blijven zitten/liggen omdat ik niet helemaal lekker was. Tijdens het naar huis fietsen merkte ik wel dat er wat zwelling ontstond, het praten ging wat minder lekker. Maar de piercing zelf voelde wel heel prettig aan en ik was er echt blij mee. Thuisgekomen lukte eten ook niet echt, zelfs vloeibaar eten was problematisch. Toen hadden alarmbellen al moeten gaan rinkelen. 's Avonds was de zwelling al zo erg dat ik een onderkin gekregen had, en het vlees onder mijn tong opgezwollen was waardoor het tegen mijn tanden aankwam. Ik heb een foto van de zwelling + piercing gemaakt..

Iedereen die bovenstaande beschrijving al onsmakelijk vindt of zich niet lekker begint te voelen: lees niet verder. Dit is geen leuk verhaal, dit is mijn ervaring met een piercing die compleet misgaat. De foto's zitten daarom ook onder een linkje.

Slapen ging niet zo goed, het deed toch wel behoorlijk pijn ondanks de pijnstillers. Mijn dag op school heb ik niet af kunnen maken, halverwege de dag kon ik mijn nek niet meer draaien, bijna niet meer praten door de zwelling, met heel veel moeite slikken en ik had een vreselijke hoofdpijn. In de hoop dat alles beter zou worden, ben ik even gaan slapen. Helaas, bij het wakker worden was de pijn nog net zo heftig. De zwelling was ondertussen zo erg dat de balletjes half in mijn tong verdwenen waren en ik geen verstaanbare klanken meer kon uitstoten. Ook had ik al een dag niets meer gegeten en kon ik mijn eigen speeksel zelfs niet meer doorslikken.

Teruggaan naar de shop was niet leuk. De pijn was erg, en ik wist dat het nog meer pijn zou doen om het staafje eruit te halen. Ik hoopte dat ze er dan een langer staafje in zouden zetten. Die hoop werd direct in de grond gemept, ik had een afstotingsreactie en dat zou alleen beter worden als de piercing eruit ging. Een halfuur heeft het geduurd, met veel tranen en paniek, en toen was hij eruit. En het voelde helemaal niet beter. Ik baalde dat ik geen piercing meer had, en in feite betaald had voor een ontstoken tong.

's Avonds bij mijn ouders zakte de zwelling onder invloed van ibu een beetje af. Eten was nog steeds niet mogelijk. Drinken ging met kleine slokjes. 's Nachts heeft mijn vader regelmatig gecontroleerd of ik nog wel goed ademde, de schat. Bij het opstaan meteen weer een ibu ingenomen en toen ging het mis. Goed mis. Om door te slikken gebruik je je tong, en de beweging zorgde ervoor dat de zwelling erger werd dan wanneer dan ook. Mijn tong was zo dik geworden dat ik mijn kiezen niet meer op elkaar kon zetten en mijn mond wijd open moest doen om te kunnen ademen (ik had een lichte verkoudheid en kon niet door mijn neus ademen). Een klein beetje zwelling extra en ademen zou niet meer mogelijk zijn.

Dus zaterdagochtend zat ik in het ziekenhuis bij de huisartsenpost, waar de zuster heel veel medelijden met me had. Antibiotica was wel nodig omdat er 'functieverlies' was: ik kon mijn tong niet bewegen en de zwelling was heftig te noemen. Met daarbij een opdracht: je moet weer gaan drinken. Hoeveel pijn het ook deed, ik moest verplicht een liter drinken die dag om uitdroging te verkomen. Ik had al twee dagen bijna niet gedronken. Zou ik dat niet doen, dan moest ik de dag erna weer terugkomen en zouden ze er een infuus in hangen.

Ik lag wel prima op de bank, kussentje onder mijn hoofd en tv kijken. Als je stil ligt is de pijn minder erg. De eerste antibiotica was een hele strijd, want slikken lukte maar niet. Het sloeg gelukkig al wel vrij snel aan. Niet genoeg om te kunnen eten helaas, en ik had ongelooflijke honger na 2 dagen zonder eten. Ik heb het weekend geleefd op ontbijtdrink en kreeg zo ook meteen mijn vocht binnen. Die liter vocht is me net aan gelukt, dus ik hoefde niet terug naar het ziekenhuis(al wees mijn ochtendurine wel op uitdroging).

Zondagavond kon ik voor het eerst weer iets eten (brood zonder korstjes), en ongeveer anderhalve week later kon ik alles weer eten. Behalve dingen die erg kruimelen, want mijn tong was zijn beweeglijkheid kwijt en kon de restjes niet schoonvegen.

We zijn nu een maand verder. Mijn tong heeft bijna zijn oude beweeglijkheid terug. Nog steeds niet helemaal inderdaad, er zit nog een klein beetje zwelling onder mijn tong. Of wie weet is dat littekenweefsel. De onderkin is in ieder geval weg, ik praat weer zonder te slissen en het enige wat je nog ziet van de piercingpoging is een klein gaatje onder mijn tong. Vergelijking van een maand geleden en nu: tong en onderkin. En bedenk hierbij, de zwelling is nog heel veel erger geworden, dit was een paar uur na het zetten.

Wat ik eraan overgehouden heb? Een gaatje onder mijn tong, en de zekerheid dat ik dit NOOIT meer doe. Geen vreemde materialen meer in mijn lijf, het heeft vrij duidelijk laten merken daar niet van gediend te zijn, piercings en tattoo's zijn om naar te kijken en niet om zelf te hebben. Helaas. Schrale troost: ik heb mn doel gehaald. Ik heb 26 uur lang een piercing gehad. En tijdens het ziek op bed liggen heb ik alle LOTR films gekeken, dus dat doel is ook al bijna gehaald. Nouja, moet het er maar mee doen.

Lopen maar

2011-03-17T15:16:00.004+01:00

De trektocht door Ierland deed het misschien al vermoeden: ik hou wel van lange afstanden lopen. Je komt nog eens ergens, bent langzaam genoeg om goed om je heen te kijken en kan nog eens rustig een foto maken. De fiets gaat wat dat betreft iets te snel en dan moet je ook weer afstappen. Oh en mn fiets doet het niet zo hard meer op het moment, maar daar later meer over.

Ik woon sinds een halfjaar in Amsterdam, maar kan moeilijk zeggen dat ik de stad echt ken. Ik woon in een buitenwijk en ontloop het centrum eigenlijk wel omdat ik toeristen het irritantste soort mens op deze planeet vind. Ze lopen niet door, staan opeens midden op straat stil ("Oh kijk, *insert iets totaal oninteressants wat er te zien is*") en lijken totaal niet in de gaten te hebben dat er ook mensen zijn die wél een doel hebben. Toch heeft het centrum van Amsterdam best mooie plaatsen en daarom heb ik meegedaan aan een wandeltocht langs de historische gebouwen in Amsterdam.

#72 Meedoen aan een georganiseerde wandeltocht
Op 12 en 13 maart 2011 organiseert Ons Genoegen weer een mooie wandeltocht door "oud Amsterdam". Deze tocht voert u weer naar plekjes die voor velen onbekend zijn. U krijgt een wandelroute mee waarop de bijzondere monumenten en bezienswaardigheden met een bescheiden uitleg staan aangegeven. (aldus de website)

Ik was van plan om 9 uur te starten. Vroeg weg, dan is het nog rustig in het centrum, minder mensen om over te struikelen, je kan een lange afstand lopen en hebt ook nog wat aan de rest van je dag. Het liep iets anders, vroeg opstaan blijft een uitdaging en uiteindelijk ben ik kwart voor 1 pas gestart. Het werd daarom ook een iets kortere afstand, de 15km.

De route was leuk, het eerste deel liep echt door het drukke touristische centrum. Ik heb me netjes gedragen en niemand opzij geduwd, omver gelopen en ben niet boos geworden. Ik merk wel dat ik stadlopen minder leuk vind dan natuur. Het was wel typisch Amsterdam, inclusief getik op de ramen (kwam 2x langs een bordeel). Het tweede deel ging de jordaan in, en door het Westerpark. Dit is meer mijn smaak, kon mijn eigen tempo aanhouden en je zag ook nog wat groen.

Na iets minder dan 3 uur gelopen te hebben (met tussendoor 10 min pauze) kwam ik weer aan bij het beginpunt en kreeg ik medaille. Net de avondvierdaagse, alleen de bloemen en de sinaasappel met pepermunt en een zakdoek eromheen ontbraken nog. En het heuptasje, maar dat maakten de andere (overigens met name oudere) wandelaars wel weer goed.

Het plan was fiets pakken, naar huis, schoenen uit (had mijn oude sportschoenen aangedaan in plaats van mijn wandelschoenen, dus er was een blaar gevormd op mijn hiel en mijn voeten deden flink pijn) en eten. Band leeg. Naar de dichtstbijzijnde fietsenmaker, die was net 10 min daarvoor gesloten. Volgende zoeken. Daar konden ze mijn band wel oppompen. Nog even boodschappen gedaan en toen ik terug kwam was mijn band weer leeg. Band was niet gewoon leeg, maar lek.

En daar sta je dan, 7 km bij huis vandaan met boodschappen en een fiets waarop je niet meer kan rijden. Normaalgesproken zou ik gaan lopen, maar na die 15 km had ik daar niet zoveel trek meer in. Met fiets aan de hand naar de Westermarkt gelopen om daar de tram te pakken richting huis. Ik stond al half binnen, toen tramcontroleur opeens riep dat er geen fietsen naar binnen mochten. Ik moest maar gaan lopen. Ik zal hier maar niet neerzetten wat ik toen over die vent dacht, maar vrij vertaald komen er veel leestekens in voor.

Ja en wat moet je dan? Toch maar gaan lopen. Eerst naar de Dam (druk! maar mensen gaan tenminste wel voor je aan de kant als je een fiets hebt) en dan richting centraal station. Gelukkig is de tram die vanaf Centraal naar mijn huis rijdt wél fietsproof. Kwam het toch nog goed. Min of meer, ik ben een uur langer onderweg geweest en mijn blaar was ondertussen opengegaan.

Ik was te laat om de 20km te lopen, maar uiteindelijk heb ik in mijn zoektocht naar een fietsenmaker en wandeling naar de Dam wel 5km extra gelopen. Heb ik toch mijn zin gekregen (soort van. Een lekke band was ook niet helemaal de bedoeling). Met een medaille en een blaar als pijnlijke herinneringen.

Nieuwe recepten

2011-03-07T13:48:00.008+01:00

Tussen alle drukte en school door heb ik gelukkig ook tijd om zo nu en dan een nieuw recept uit te proberen. Met name gebak/zoetigheid omdat ik dat het leukst vindt om te doen (en de ingredienten vaak wat 'normaler' zijn en makkelijk te vinden).

#9 Probeer 25 recepten waarbij geen zakjes/pakjes gebruikt worden en maak hiervan een mooie foto voor in de receptenmap
Klik op de links om naar het originele recept te gaan.

#3 Chocolate-caramel bars

Niet heel makkelijk om te maken, de caramel wilde niet dik worden en het bakken van de onderste laag ging ook niet in 1x goed. Maar man, wat waren ze lekker toen ze klaar waren (aldus klasgenoten en mensen aan wie ik ze opgevoerd heb). Ik vond ze zelf niet geniaal, volgende keer wil ik van de onderste laag een echte brownie maken ipv alleen met cacaopoeder.

#4 Kwark met grapefruit

Heel basic eigenlijk, kostte nauwelijks tijd. Alleen het grapefruit pellen en proberen om de partjes heel te houden voor de foto was wat gedoe. Ik ben niet dolenthousiast over dit recept, vind de smaken niet goed bij elkaar passen, de grapefruit ligt er maar een beetje bij eigenlijk.

#5 Karin's citroentaart

Ik heb voor Day Zero al eerder een citroentaart gemaakt. Die vond ik toen niet zo'n succes en die zag er ook niet zo mooi uit. Vergeet die taart, deze is 10x lekkerder! Een echt zure bovenlaag (maar niet zo zuur dat je er vies van gaat kijken) en frisse smaak. Ja, ik ben om, citroentaart kan best lekker zijn.

Warme chocolademelk

2011-03-06T23:02:00.006+01:00

#49 Ga vrijwillig naar buiten bij koud weer, raak verkleumd en geniet daarna extra van de warme chocolademelk
Vandaag was het koud. Als ik het weerbericht mag geloven zaten we rond vriespunt. Maar wat was het toch eigenlijk ook heerlijk weer: blauwe luchten, zonnetje erbij ... Hoog tijd om naar buiten te gaan en wat zon mee te pikken. Wat nou winterdepressie.

Samen met een vriendin de hele middag in het park rondgelopen, gespeeld met de camera's (ik heb een nieuwe en zij mocht mijn oude gebruiken). Toen we weer thuis kwamen waren we behoorlijk koud, met name onze handen. En wat is er dan lekkerder dan een mok warme chocolademelk. Proost!

(klik op de foto voor grotere formaat en om bij mijn fotostream te komen, waar de foto's van het park ook staan of komen te staan)

Een jaar day zero

2011-02-14T08:00:00.002+01:00

Precies een jaar geleden was mijn lijst af en begon ik aan mijn day zero project. Mooi moment om te kijken hoe het ervoor staat.

Er zijn 365 dagen van de 1001 voorbij. Dat is totaal 36% van de tijd. Hierbij horen statistisch gezien dan 36-37 afgeronde doelen. Ik heb nu 36 doelen afgerond, mooi op schema, en heb van 8 doelen deelonderwerpen afgerond. De behaalde doelen: #2, #7, #8, #11, #12, #17, #18, #23, #26, #29, #30, #35, #38, #39, #42, #43, #48, #50, #51, #55, #60, #61, #62, #63, #64, #66, #67, #69, #83, #87, #88, #90, #92, #97 en #100.

De leukste? Ierland, Lowlands, sauna, Windmills en de sociale doelen.
De moeilijkste? Een week lowcarb en een maand geen eten kopen op het station.

En de plant? Die leeft nog en bloeit zelfs voor de tweede keer!

En dan het blog. Bij onderstaande statistieken zijn mijn eigen views niet opgenomen.

Aantal berichten: 33
Totaal aantal views: 2173
Grootst aantal views van 1 bericht: 29 (Lang zal ze leven)
Meeste views per maand: 543 (januari 2011)
Meeste verwijzingen: 291 (forum.fok.nl), 286 (dayzeroproject.nl), 48 (google.nl)
Locatie van bezoekers: 1952 (NL), 66 (BE), 59 (VS) en nog een klein aantal views vanaf Argentinie, UK, Duitsland, Chili, Rusland, Zweden en Frankrijk
Browser van bezoekers: 1431 (IE), 296 (Firefox), 286 (Chrome), 122 (Safari), 18 (Opera)
Besturingssysteem van bezoekers: 89% Windows, 7% Mac

Dat er nog maar veel doelen en blogs mogen volgen! Ik heb komende week alweer wat in de planning staan, maar daarover later meer ;).

Prive en klusjes doen

2011-02-12T23:27:00.003+01:00

Het eerste doel gaat geen toelichting krijgen. Niet omdat het iets genants is, maar sommige dingen vallen gewoon in de categorie 'too much information'. Maar #39 is gehaald en ik kan het afstrepen.

#67 Klusjes in huis doen zonder te klagen
Ik heb een ongelooflijke hekel aan huishoudelijke klusjes, en met stip op 1 staat de afwas. Het duurt me te lang, het is vies en het komt elke dag terug. Ze betrappen mij er thuis daarom ook nooit op dat ik uit mezelf ga schoonmaken. Opruimen nog wel eens, ik kan niet tegen de troep van anderen. Gelukkig is er een taakverdeling wat betreft afwassen, maar een keer extra, dat zat er voor mij nooit in.

Stom eigenlijk. Hoeveel moeite is het nou om even 10 min te helpen met de afwas, wat glazen op te ruimen en mensen te vragen of ze ook wat willen drinken. Nu heb ik op dit moment niemand om tegen te klagen dat ik klusjes moet doen: ik woon tegenwoordig in mn eentje. Bij mijn ouders is mijn 'taak' in het afwassen vervallen, maar vragen ze me soms nog wel om mee te helpen. Mooi moment om dat gewoon eens zonder klagen te doen. Dus heb ik de afgelopen keren dat ik bij mn ouders was gewoon meegeholpen met alles wat ze me vroegen en zelfs extra gedaan. Dat voelt eigenlijk veel beter dan altijd problemen erover maken. Dit had ik veel eerder moeten doen (en ga ik ook vaker doen).

Nu maar hopen dat mn ouders dit niet lezen ...

In de broodrooster of naar de sauna

2011-02-04T17:45:00.003+01:00

Sauna. Flink zweten zonder moe te worden en zonder plakkerige kleren. Heerlijk ontspannend en naar huis met een zacht huidje. Wat wil je nog meer.

#50 Naar de sauna
Optimel bracht dit doel dichterbij, 2e persoon gratis en dan wordt het toch wel erg interessant. Nu ben ik nog nooit naar de sauna geweest en voelde ik er vrij weinig voor om in mn eentje zelf te moeten ontdekken hoe een sauna werkt, dus mijn moeder ging mee. En toevallig was het nog damesdag ook.

De locatie was een middelgrote sauna waar alle voorzieningen waren (2 sauna's, stoombad, IR sauna, zwembad, kruidenontspanruimte, zoutscrub, bubbelbad), en wat achterstallig onderhoud. http://www.aphrodite.nl/ Maar van dat laatste heb je geen last als je de tegels niet van dichtbij bekijkt, de stoelen inspecteert of probeert uit het raam te kijken. Ik was wel duidelijk de jongste, en na mij zal mijn moeder de jongste geweest zijn. De gemiddelde leeftijd lag op een jaar of 60 vermoed ik. De sfeer lijkt me een stuk minder ontspannen als er veel jong volk rondloopt.

Nou, naar de kleedkamer, kleren uit en badjas aan. Een beetje onwennig wel, om opeens alleen een badjas aan te hebben. Dat onwennige was er al snel van af, stap 2 was douchen en dat doe je altijd zonder kleren dus ik was er meteen al aan gewend. Heb ik dus echt voor niets opgezien tegen het bloot zijn.

De gewone sauna in. Ja het is warm, maar echt zweten? Dat viel eigenlijk behoorlijk tegen. Ik werd na een tijdje wat licht in mn hoofd en ben er toen maar uit gegaan. Lekker hoor, dat warme, maar ik had wat meer zweet verwacht.

En toen kwam de verschrikking. Het afkoelen. Eerst met de douche geprobeerd maar dat was geen succes want ik ontweek het koude water onbewust steeds. Dan maar met bruut geweld: een douche die vanaf de zijkant water spuit, en dan vanaf 2 kanten (90 graden ertussen). Twee keer een rondje draaien en ik was al wel afgekoeld. KOUD!!! Kreeg het er benauwd van, zo koud is dat water. Stond daarna nog een minuut naar lucht te happen, in de sauna adem je heel anders dan normaalgesproken, en met het koude water wil je je adem inhouden en adem je ook raar. De andere dames moesten volgens mij wel een beetje om mij lachen.

Een beetje zwemmen, in het bubbelbad en dan de volgende ronde. Het stoombad. Dat is toch veel meer mijn ding. Niet zo vreselijk warm (bij de normale sauna kreeg ik het gevoel een zonnesteek op te lopen), heel erg mistig (je kan de persoon naast je niet eens zien) en eindelijk het langverwachte zweet. Eruit en dan herhaalt het afkoelen - ontspannen ritueel zich weer.

Er was ook een gratis zoutscrub hoek. Ik geloof niet dat ik ooit zo'n zacht huidje heb gehad. Dat wil ik ook wel thuis ... Waar ik ook wel nieuwsgierig naar was de aromatische rustruimte. Het rook er lekker kruidig, 55 graden dus je zou niet mogen zweten. Voor mij nét iets te warm, zou er niet bij in slaap kunnen vallen, maar een prima tussendoortje.

De IR sauna. Nou dat is dus echt niets voor mij. Voelde me direct al een broodje in de broodrooster, met die rode spiralen voor en achter je. Mijn broertje vroeg achterof of je ook omhoog geschoten werd als je tijd om was. En veel te warm plaatselijk. Alsof je ongelooflijk aan het verbranden bent, je zweet niet maar je gloeit. Binnen een minuut stonden we weer buiten om toch maar naar het stoombad te gaan.

Tussendoor ook nog geluncht (wat langer duurde dan gehoopt omdat ze het presteerden 45 min te doen over het maken van 2 broodjes, waarbij mijn broodje aan de onderkant ook nog eens licht verbrand was in de grill) en na een paar uur weer naar huis. Heerlijk ontspannen en rozig. Dit is zo ongelooflijk voor herhaling vatbaar.

Lang zal ze leven

2011-01-30T22:49:00.005+01:00

Een post in het teken van een verjaardag: taart en kadootjes. En nog wat updates van de afgelopen week.

#13 Bak een rode taart zonder kleurstof te gebruiken (3/6)
Vandaag was het de beurt aan een klassieker: mijn kersencheesecake. Ik heb hem al vaker gebakken omdat het zo ongelooflijk makkelijk en lekker is. Wist nog een stukje te redden voor een foto, maar de taart was al op voordat de laatste mensen binnen waren. En hij is vrij overtuigend rood.

Recept. Al gebruik ik bastognekoeken voor de bodem en is de top een ordinair blik vlaaifruit van Hak. Gelatine en ik, dat is geen goede combi.

#26 Pak een cadeautje mooi in
Ik ben niet het type dat kadootjes mooi inpakt. Meestal vind ik een stukje plakband op het plastic tasje wat ik erbij kreeg wel genoeg, al vis ik het bonnetje er dan nog net wel uit. Mijn grote glimlach en de inhoud zijn in mijn ogen toch het belangrijkst.

Nu schijnt een deel van het geluk van een kadootje de verpakking te zijn, dus ben ik ook maar eens met kleurtjes en linten aan de gang gegaan. Nog best lastig om iets in de pakken zonder dat het lijkt alsof een kleuter zich heeft uitgeleefd op alle soorten lint die het kon vinden.

Vrijdag was mijn moeder jarig (vandaar ook de taart) en het kadootje voor haar was nuttig, gevraagd en niet bepaald bijzonder. Een usb-stick. Makkelijk in te pakken in het rode dynabite tasje, maar nu heb ik eens een keer moeite ervoor gedaan. Met gelach als resultaat, en mijn broertje die de stik gejat heeft om op zijn kadootje te plakken (een mooi bruinkleurig pakketje via de post met de pakbon er nog op).

#83 Alle DVD's Planet Earth kijken (6/6)
De BBC heeft (weer) een prachtige docu afgeleverd. Unieke beelden van geweldige kwaliteit, er zijn niet genoeg bijvoeglijk naamwoorden om te beschrijven hoeveel ik van de serie genoten heb.

Maar om heel eerlijk te zijn, het allerleukst vond ik de 'making of'. Om te zien wat ze hebben moeten doorstaan om die beelden in handen te krijgen. Een cameraman die iets van 100 uur heeft gewacht tot er eindelijk een vrouwtjesvogel kwam, een team dat door een stelsel van gangen moest klimmen ('als je hier vast komt te zitten moeten ze je sleutelbeen breken om je los te krijgen, dat is de enige manier om het menselijk lichaam te buigen' en 'de laatste keer dat iemand hier zijn enkel brak kostte het een team van experts drie dagen om hem weer bovengronds te krijgen') en daar tien dagen ondergronds moest blijven terwijl het aangerade maximum vijf was. Bijna net zo erg als het camerateam dat moest filmen op een van de grootste mesthopen ter wereld. En het echtpaar dat een heel jaar bij de pinguins op Antarctica bleef, in de sneeuwstorm en erbij was toen de eieren uitkwamen en zelfs een baby-pinguin hebben gered ('we zijn 9 maanden bij ze geweest, hebben dezelfde omstandigheden doorstaan, dan kan je zo'n beestje niet zomaar dood laten gaan omdat het in een hol in de grond is gevallen').

Er zat ook een dvd tussen over het behoud van onze planeet, maar die was om eerlijk te zijn niet zo interessant. De meeste ideeen kende ik al wel, en het was wel erg veel herhaling van dezelfde feiten en mogelijke oplossingen.

En dan krijg je beelden zoals de twee hierboven. Prachtig.

#100 Spaar 5x 300 euro (5/5)
De laatste betaling van mijn bijbaantje is binnen, overgemaakt naar spaarrekening, doel behaald. Ik spaarde niet speciaal voor iets, maar ik wilde al langer een betere camera. Die droom is nu uitgekomen, met de mediamarkt-actie (16% korting omdat de 19% btw eraf ging) heb ik een canon 7D gekocht. Hij is nog in bestelling, maar al wel een beetje van mij. Omdat dat een bakbeest is wat je niet zomaar meeneemt, heb ik ook een goedkopere compactcamera gehaald, de samsung WB650. Daarmee zijn de foto's van de taart en het kadootje gemaakt.

Nu heb ik nog wel een leuk bedrag over op mijn spaarrekening, dat blijft er nog wel even staan en hoop ik aan te vullen zodat ik deze zomer naar IJsland kan gaan. Al is tijd een groter probleem dan het geld ...

Halverwege de maand update

2011-01-09T21:15:00.010+01:00

Niet alle doelen zijn een eigen blog waard. Ze worden uitgevoerd en vergeten, of ze zijn nog in progress en de gemaakte progress is niet interessant om minstens een regel of 10 over te schrijven. Dus dan maar een tussentijdse update. Dit keer zonder foto's helaas.

#18 Neem een hap verse sneeuw
Er lag in december genoeg sneeuw, tot wel 20 cm. Ik kon de verleiding niet weerstaan en heb bij een schoon stuk (ongerept, en wit ipv geel/bruin/grijzig. Cruciale stap in de uitwerking van dit doel) een schep genomen. Hoe het smaakt? Koud en nat. En het is veel minder dan het lijkt in je hand. Een hap vol is binnen een paar seconde een lullig plasje waar je niet eens voor hoeft te slikken. Dat zijn toch de interessantere ontdekkingen in het leven.

#19 Leer breien
Ik kan het niet, nooit gekund en nu ga ik proberen een sjaal te breien. Na met behulp van internet eerst een paar hele mooie knoopjes in mijn draad gemaakt te hebben, toch mijn moeder om hulp gevraagd. Haar uitleg was prima, mijn uitvoering wat minder en na 2 dagen heeft ze mijn hele werkje weer uitgehaald. Ik schijn spontaan de 'gerstekorrel' gebreid te hebben? En dat was niet de bedoeling. Ik ben daarna meteen weer vergeten hoe het wel moet, dus zit er even geen vooruitgang in mijn sjaal van op dit moment 1 cm (die ene cm is door mn moeder gemaakt).

#20 Bouw een eigen fotosite
Ik speel voor amateurfotograaf en wil ooit een website met mijn eigen foto's. Zodat mensen zien dat het menens is, ik geen eng figuur ben dat ze vraagt om een foto en omdat het leuk is een eigen site te bouwen. Via surfspot kan je als student gratis een domein registreren, inclusief serverruimte en dataverkeer, dus dat maar eens gedaan. Nu die site nog bouwen ...

#21 Leer naaien met een naaimachine
Naar de Albert Cuyp geweest met mijn patronen en heb hele mooie stofjes gekocht. Een knalblauw stofje en een donkerblauw/zwart stofje met een hysterische print. Voordat ik ze ga verknippen wil ik nog een proefversie maken van een oud laken. Daar moet ik nog aan beginnen, mijn kerstvakantie ging sneller voorbij dan verwacht, maar er zit weer vooruitgang in.

#50 Naar de sauna
Ik heb een kortingsbon, voor eind april ga ik samen met mijn moeder voor het eerst naar de sauna. Ik vrees met grote vrezen voor de blog die ik hierover moet gaan schrijven.

#83 Alle DVD's Planet Earth kijken
Totaal iets van 12 uur beeldmateriaal? Ik heb in de vakantie heerlijk film gekeken, liggend op de bank met een dekentje. De officiele documentaire heb ik nu afgerond, ben bezig met het bonusmateriaal. Mooie serie, de BBC heeft weer een prachtig stuk camerawerk afgeleverd.

#84 “Laat me je boekenkast zien en ik weet wie je bent”, dus boekenkast updaten
Aangevuld met de millenium-triologie van Stieg Larsson en Sarah's key van Tatiana de Rosnay. Nog meer boeken in mn kast die ik niet gelezen heb. Voortgang in dit doel betekent achteruitgang bij #79.

#86 Kijk films die al langer op mijn lijstje staan: Shawshank Redemption
Hij lag al tijden bij mijn ouders in de kast, ik wist dat veel mensen het een mooie film vinden en ik heb nooit meer gezien dan de laatste 10 minuten. Vond het een mooie, indrukwekkend film die wel even in mn hoofd bleef zitten. Jammer dat ik het eind al kende, al weet je dat het waarschijnlijk een happy end is, de precieze uitwerking had ik liever niet tevoren al willen weten.

En tot slot een aantal doelen die veranderd zijn. Sommige doelen waren niet interessant meer, wilde ik niet meer perse halen en er zijn interessantere alternatieven. Dus zijn deze doelen veranderd: 19, 46, 89. Want het moet wel leuk blijven en een lijst met dingen die ik écht wil. Ze zijn vervangen door een doel uit dezelfde categorie.

Het kerstdiner

2011-01-03T20:48:00.004+01:00

Nee er is niets mis met mijn gevoel voor data. Ik wéét dat oud en nieuw al geweest is, maar dit is nog een update van voor die tijd. Met kerst was het zover, ik heb voor mijn ouders en broertjes gekookt en ze vonden het nog lekker ook.

#62 Een diner voor mijn ouders+broertjes maken dat ze allemaal lusten

Mijn ouders en oudste broertje zijn de moeilijkste eters niet. Mijn jongste broertje heeft zijn voorkeuren, maar niet ernstig. De moeilijke eter, dat ben ikzelf. Het drijft mijn moeder tot waanzin, ik lust echt heel erg veel dingen niet. Of vind ze niet lekker genoeg om op te eten. Daarom dit doel. Nu zijn de rollen een keer omgedraaid, vandaag kook ik.

En als ik kook, doe ik het meteen goed. Ik mag dan wel op mezelf wonen tegenwoordig, maar een keukenprinses ben ik nog bepaald niet, ik kan nog een worstje laten aanbranden. Maar om eerlijk te zijn, voor jezelf koken is ook gewoon heel erg saai. Om het leuk te maken heb ik daarom besloten een uitgebreid diner te maken, met kerst. Komt helemaal mooi uit omdat mijn moeder die dag moest werken en er geen tijd voor gehad zou hebben. En extra bijzonder: ik maak alles zelf. Op het tussengerecht na, daar zijn wel pakjes voor gebruikt.

- Zelfgemaakt knoflookbrood

Om mee te beginnen zodat ik nog even tijd heb om het echte menu klaar te maken. Al kostte dit nog een behoorlijke hoeveelheid tijd. Oordeel: mijn jongste broertje is er helemaal dol op, maar voor de rest is de portie te groot. Voortaan mag dat wel gehalveerd (dit was genoeg voor 10 personen).

Voorgerecht: pompoensoep

Ik lust geen soep, behalve zelfgemaakte erwtensoep. Mij te zout. Deze soep kreeg ik bij een etentje opgediend en vond ik zo lekker, dat ik het recept gevraagd heb. En ook mijn ouders en broertjes vonden dit lekker. Zelfs mijn jongste broertje, die mijn mening over soep meestal wel deelt. Het was alleen voor te veel, het recept ging uit van 6 personen maar ik had er wel 15 kommen uit kunnen halen.

Tussengerecht: citroenspoom

Ja dit komt wel uit een pakje. Prosecco met een bolletje citroenijs. Omdat de eerste twee gangen behoorlijk wat knoflook bevatten en de volgende twee helemaal niet. Dit 'zuivert' je smaakpapillen. En het werkt nog ook. Ook dit vond iedereen lekker, mijn jongste broertje wat minder, die is niet zo van de wijnen.

Hoofdgerecht: Fricando met frambozenchutney, aardappelkroketjes, groene aspergetips en sperziebonen

Heerlijk vlees (iets teveel peper), chutney was lekker en ook nodig om die peper wat te verzachten. Aardappelkroketjes waren erg veel werk, had het recept niet goed gelezen dus het was veel te nat geworden, maar uiteindelijk lekker. Hier had zelfgemaakte mayo bij gemoeten, maar die was mislukt. Op het hoofdgerecht hebben we even moeten wachten, dus geen zin meer om een mooie foto te maken, maar gewoon lekker opeten.

Nagerecht: Stoofperen met kaneelijs

Zelf peren gestoofd de dag ervoor en 's avonds opgewarmd. Paar dagen ervoor ook zelf kaneelijs gemaakt uit eieren en kaneel. Het was lekker, niet al te zwaar (moet ook niet na zo'n uitgebreid diner) en een mooie afsluiter.

Missie geslaagd. En ik ben zowaar van koken gaan houden.

#9 Probeer 25 recepten waarbij geen zakjes/pakjes gebruikt worden en maak hiervan een mooie foto voor in de receptenmap (2/25)

Bij de eerste twee gerechten zijn de foto's goed genoeg gelukt om in de receptenmap opgenomen te worden. En 1 gerecht per maand vond ik toch iets te weinig, ik wil nu gewoon 25 recepten leren maken. De aardappelkroketjes, kaneelijs en stoofperen komen er vast nog wel een keer in, als ik een mooie foto heb.

Knallend het nieuwe jaar in

2011-01-02T17:21:00.002+01:00

Afgelopen jaren was ik met de jaarwisseling in het buitenland aan het snowboarden. Nu is snowboarden een heerlijk begin van het jaar, maar echt aan vuurwerk doen ze meestal niet. Veel verder dan een lawinepijl gaat het niet, dus is het al 3 jaar geleden dat ik voor het laatst een mooie vuurpijl gezien heb. Je gaat het missen. Net als mn eigen familie.

#63 Oud&nieuw thuis vieren
Dit jaar geen lange kerstvakantie, geen geld en dus geen wintersport. Goed nieuws voor mn ouders, eindelijk kan ik oud en nieuw weer met hen vieren. En goed nieuws voor mij, eindelijk weer knallend het nieuwe jaar in.

Groter

Groter

Groter

Groter

En een gelukkig 2011 allemaal!

Oh Oh Den Haag

2010-11-18T14:52:00.003+01:00

Ik ben nog nooit in Den Haag geweest. Ja, op doorreis naar Belgie, om de bus naar Wassenaar te pakken (Tikibad) of om snowboardspullen te kopen op de Uithof. Maar dat telt niet.

#54 Uit iedere Nederlandse provinciehoofdstad een kaartje naar huis sturen (2/12)
Met succes voldaan. Ben op de Binnenhof geweest, in de Ridderzaal, heb het Panorama Mesdag gezien (man die gast kan schilderen, niet normaal. Zou dr spontaan een lamme arm van krijgen) en ben in de Tweede Kamer geweest. Bij dat laatste waren ze wat minder blij met mij, ik had 1. een schaar bij me 2. een camera en 3. vergat mijn tas in een kluisje te doen dus wilde met tas en al de Kamer binnenlopen. "Wij worden heel erg zenuwachtig van jassen, maar van tassen al helemaal" aldus de bewaker die mij net op tijd tegenhield. Die tas is overigens gewoon door een scanner gegaan, en er zaten alleen sportspullen in (mijn schaar had ik al in moeten leveren en kreeg ik na mijn bezoekje weer terug). Wat mij wel verbaasd is dat ze me niet om mijn ID vroegen. Dat had ik toch wel verwacht eigenlijk. Op het eind nog wat gedronken op 'het' Plein en dan snel met de trein naar huis.

#98 Bellenblaas in de 5 grootste steden van Nederland (Den Haag)
Hiervoor de Binnenhof uitgekozen. Nog even getwijfeld, ik weet niet of als volwassen meisje bellenblazen verdacht gedrag is. Maar er kwamen geen bewakers naar me gerend dus het zal wel goed zitten. En ook dit keer weer iemand gevraagd om bellen voor mij te blazen, deze mevrouw was zo vriendelijk om mij te helpen bij mijn poging in elke stad iemand te laten blazen. En naar Utrecht ga ik gewoon nog een keer terug om alsnog iemand over te halen.

Groter

Rondje Nederland

2010-11-15T21:48:00.004+01:00

Onverwacht een dag vrij, een gratis OV en de behoefte om een keer een heel treintraject uit te zitten. Waarom? Omdat het kan, en omdat het nu gratis is. Dus vertrok ik vandaag van Amsterdam naar Alkmaar naar Maastricht.

#51 Van begin- tot aan eindpunt in een trein blijven zitten (Alkmaar-Maastricht)

Overal zie je mensen in- en uitstappen, niemand zat er zo lang als ik. En toch is het ook wel saai, ik heb vandaag totaal 8 uur in de trein gezeten. Maar ik had het niet willen missen, dit is wel gebruik maken van je OV ten top.

#54 Uit iedere Nederlandse provinciehoofdstad een kaartje naar huis sturen (1/12)
En als je dan toch in Maastricht bent, heb je 2 keuzes. 1. Meteen de trein naar huis pakken of 2. de stad gaan bekijken, een kaartje kopen en daarmee de eerste provincie afronden. Dus ben ik lekker een middagje rond gaan sleuren door Maastricht.

Leuke stad, had echt niet het idee om in Nederland te zijn. Meer een soort Belgie. En volgens mij kan je er best leuk shoppen, het aanbod vond ik verrassend groot. En het zijn leuke straatjes, al lopen die klinkertjes niet echt lekker.

Lekker schimmelen

2010-11-02T15:06:00.003+01:00

Het idee alleen al vind ik walgelijk: vrijwillig schimmel eten. Ok ik eet yoghurt, brie en zuurkool, daar zitten ook schimmels/bacterien in, maar die zijn niet groen en wollig. Wat je niet ziet, is er niet .

Groene wollige schimmels. Het soort dat ik vorige week tussen mijn afwas tegenkwam (die stond al een tijdje), vreselijk stinkt en je maar beter niet kunt opeten tenzij je een dagkaart toilet hebt. En hoe zie je of je kaas is aangevallen door de gezonde versie, of dat zijn giftige broertjes erbij zijn gekomen? En zijn die 'gezonde' schimmels ook slecht voor je gezondheid als je een slechte weerstand hebt?

En toch heb ik het gedaan. Ik heb, na het wollige groene spul uitgebreid bestudeerd te hebben, het lijkt echt sprekend op de punten in de appelmoesresten, een stuk afgesneden en op een toastje gedaan met het idee het op te eten. Glas cola erbij om de smaak weg te spoelen mocht die echt walgelijk zijn. Want het doel had nog een extra moeilijkheidsfactor.

#11 Schimmelkaas eten zonder vies te kijken

Eenmaal in mijn mond kan je niet meer zien dat het groen en wollig is. En je voelt het ook niet met je tong (ja dat heb ik geprobeerd). Eigenlijk is het een soort pittige brie (voor de kenners: Bleu d'Avignon) en lang niet zo vies als ik had verwacht. Maar het idéé, dat is vies. Net zoals dat ik geen stierenballen, kippenlevertjes en vissenogen wil eten.

En nu maar wachten tot mijn darmen compleet overstuur raken omdat ik toch een stuk brie over datum te pakken heb gekregen. Of wellicht alleen van de spanning die zoiets eten met zich meebrengt. Ik zou zo ongeschikt zijn voor kogelvis.

Maar ik heb het gekeken, ik heb geen vies gezicht getrokken (vond het dan ook niet echt vies, marmite vond ik bijvoorbeeld zo vies dat ik daar echt niet normaal bij kon kijken) en wie weet eet ik de rest van het stuk ook nog wel op. Als ik morgen nog niet leeggelopen ben boven het toilet.

Update oktober

2010-10-30T16:11:00.003+02:00

#17 Een week lowcarb
Bijna iedere maaltijd die ik eet bevat koolhydraten. Brood, aardappels, rijst, cornflakes, chocolade, koekjes, snoep, ik eet bijna niets anders. Des te groter de uitdaging: een week lang zonder al die dingen. En uiteraard koos ik daarvoor de lastigste week: een met veel practica waardoor ik koolhydraatvrije lunches mee moest nemen. Na een week kwamen de kaas, vlees, kwark en salades mijn neus wel weer uit. Het is gelukt, en nu nóóit weer.

#38 Foto op groot formaat laten afdrukken en ophangen in mijn kamer
Het afdrukken was al even geleden, het ophangen liet even op zich wachten. Op www.photobox.nl heb ik tijdens een kortingsactie (die iedere zoveel weken terugkeert, het scheelt je dan 20 euro per poster dus de moeite waard om erop te wachten) drie foto's van mijn vakantie in Ierland laten afdrukken. En nu hangen ze:

(ondertussen heb ik de keuken wel opgeruimd, maar de batterij van mijn camera is leeg op dit moment dus die foto komt later alsnog)

#79 Alle ongelezen boeken die in mijn kast staan een keer lezen: #4
Ik heb vanmorgen The Historian van Elisabeth Kostova uitgelezen. Ik was in de trein tot de ontknoping gekomen, en kon het niet laten om hem vanochtend toch uit te lezen. Interessant boek, vooral zolang er nog veel onduidelijk is en je wordt meegesleept in het onderzoek. De ontknoping had ik toch wat spannender verwacht, hij verklaart alles, maar het is allemaal veel minder spannend dan de rest van het boek.

Lowlands

2010-10-14T14:43:00.003+02:00

Het is al een tijdje geleden dat het echt zomer was en ik met mn broertje en zn vrienden op camping 3 stond. Lowlands! 4 dagen (donderdagochtend tot maandagochtend) vol muziek en weinig slaap.

#55 Naar Lowlands
Ik wilde al jaren gaan, maar niemand wilde mee. Dit jaar mocht ik me aansluiten bij een andere groep en eindelijk ervaren wat die 'festival-sfeer' nu eigenlijk is. En het is geweldig! Nog nooit naar zoveel concerten geweest, zoveel mensen gezien op zo'n klein stuk land en al helemaal niet zonder ruzies.

Beste ervaring? Losgaan bij the Bloody beetroots. Niet mijn muzieksmaak, maar een hele zaal die springt en danst, meer dan een uur lang, een zaal waarin iedereen gaat zitten en tegelijk weer opspringt, dat is gewoon een geweldige ervaring. En dat rond 8 uur 's avonds terwijl de muziek geschikter is voor de nacht. Onvergetelijk. Je kon het halfuur daarna ook duidelijk herkennen wie er geweest waren: de mensen met nat haar en doorweekte kleding. Filmpje

Slechtste ervaring? Het gras naast de Alpha op de laatste avond. Smerige zure stinklucht, gemorst bier icm modder. Maar dat maakt allemaal niet meer uit, het weer was geweldig en lekker ruiken kan thuis wel weer.

Een paar van de concerten waar ik geweest ben (en ik me nog kan herinneren, of waarvan ik de naam nog weet): OK GO, bloody beetroots, serj tankian, pendulum, tim knol, two door cinema club, thing things, blood red shoes, queens of the stone age, the specials, selah sue en the kooks. Zaten hele goede tussen, en hele slechte. Maar over het algemeen was het vooral erg leuk om bij te zijn.

De hemelgoden hebben ons maandagochtend nog getrakteerd op een frisse douche tijdens het inpakken. Drijfnat tentje in de zak proppen en richting trein dan maar. Heb medelijden met de conducteurs, hadden ze opeens een trein vol met stinkende, druipende mensen met een overmatige hoeveelheid bagage. Mensen kijken je weer vreemd aan. Je bent weer thuis.

Sfeerimpressie met een wegwerpcamera:

Op de dijk

Binnen!

Naast de Alpha

Zoek het tentje

'Het' meer met vissies

En weer buiten

September update

2010-10-03T00:16:00.005+02:00

Er is veel gebeurd in september en weinig is hier vermeld. Oorzaak: ik ben van Almere, veilig bij mijn ouders, verhuisd naar Amsterdam. Dat kost tijd. En dan heb je wat minder zin om 's avonds, na het koken wat niet altijd goed gaat, nog een verhaaltje te typen dat je een boek gelezen hebt of naar Utrecht geweest bent. Dus bij deze een redelijke update.

#48 Mijn strakste jeans passen en een dag dragen
Maat 28, wel wat rek in de stof maar nooit genoeg om hem gemakkelijk aan te kunnen en er ook nog in te kunnen zitten. De uitdaging was om hem niet alleen te passen, maar er ook comfortabel in rond te kunnen lopen, een hele dag lang. Achterliggende gedachte is uiteraard dat ik wat kilo's rond mn buik en benen kwijt moest. Het is gelukt, hij zat prima. Weer een kledingstuk van de stapel ongedragen kunnen verwijderen. Toch jammer dat hij ondertussen niet meer past, misschien moet ie nog een keer op de lijst komen ...

#79 Alle ongelezen boeken die in mijn kast staan een keer lezen (3/15)
Ik ben op dit moment bezig in 'The Historian' van Elisabeth Kostova. Ben ooit al eens tot halverwege gekomen in een vakantie, maar na de vakantie nooit mee verder gegaan en toen ik de draad op wilde pakken, kon ik helemaal opnieuw beginnen. Ondertussen ben ik nu over de helft en lees ik ieder moment dat ik in de trein zit/moet wachten op een volgend uur. Alles duurt opeens korter.

#80 Alle Harry Potter boeken (Engels) nog een keer lezen (3/7)
Deel 3 is uit, na de Historian (ook al Engelstalig) ga ik verder met deel 4.

#84 “Laat me je boekenkast zien en ik weet wie je bent”, dus boekenkast updaten
Hier kan nu toegevoegd worden: alle boeken van Dan Brown (behalve the Lost symbol, die is verloren gegaan in de post en moet ik opnieuw bestellen). Iets volwassener dan 'hoe overleef ik ..' maar ook niet echt voor grote mensen. Precies zoals ik ben dus. Vind zijn anti-kerk houding wat minder (het wordt een beetje cliche ondertussen), maar Angels and Demons blijf ik geweldig vinden, al is het alleen al omdat Rome een prachtige stad is.

#98 Bellenblaas in de 5 grootste steden van Nederland (Utrecht)
Dit keer was Utrecht aan de beurt en heb ik onder de Dom bellen staan blazen. Ik moet eerlijk zeggen, ik was nog nooit buiten het winkelcentrum geweest en dit was de eerste keer dat ik de dom zag. Was graag de top in gegaan, maar kon geen trap vinden dus helaas. Dit keer zonder hulp en zonder mensen die me gek aankeken. Het bewijs:

En wat sfeerplaatjes van de gebouwen in de buurt:

#100 Spaar 6x 300 euro (2/6)
Een halfjaar lang, 300 per maand apart leggen. Omdat ik nu een overbetaald, leuk baantje heb en straks 3 maanden niet tot nauwelijks kan werken vanwege mijn bachelorproject. En ik wil ook nog op vakantie, komend jaar wil ik eindelijk mijn droom van een reis naar IJsland gaan waarmaken. Dus dan mag ik wel alvast beginnen met sparen. September en Oktober is het me al gelukt 300 apart te leggen, ondanks dat ik sinds 1 september op mezelf woon en dus íets meer uitgaven heb, nog maar 4 maanden te gaan.

Spelen in de sneeuw

2010-09-05T11:14:00.003+02:00

Ja echt, midden in de zomer. 17 Augustus ben ik samen met mijn jongste broertje naar Snowworld Landgraaf geweest, om hem te leren snowboarden. Ik ben al vaker in deze hal geweest, langste van Nederland, en hij had het er al vaker over gehad dat 'ie wel zou willen leren snowboarden. 1+1=2, dus voor zijn verjaardag kreeg hij een dagje snowboarden.

#64 Een dagje weg met mijn jongste broertje
's Morgens vroeg met de trein weg voor een reis van ruim 4 uur. Daar met onderbrekingen 4 uur gesnowboard, ondertussen nog broodje kroket en warme chocolademelk en dan alles weer inpakken. Ik bleek wat details vergeten (bijvoorbeeld dat mijn boardbroek niet meer waterdicht is) maar dat maakte allemaal niet uit. In Heerlen een snackbar opgezocht en daar samen wat gegeten (ze kennen daar geen PIN! Ik moest een pinapparaat gaan zoeken om ons eten te kunnen betalen). Weer in de trein en 's avonds laat kwamen we weer in Almere aan.

Geslaagde dag, hij kan nu redelijk snowboarden, ik kon ook nog een aantal keer op volle snelheid naar beneden. En toch gek, dit is een van de eerste keren dat ik samen met hem een dagje weg ga. Met mijn oudste broertje (18 jaar) doe ik dat wel vaker, maar met mijn jongste broertje (16 jaar) op een of andere manier niet zo vaak. Daarom stond hij op de lijst. En dat we nog maar vaak samen weg mogen gaan, het was gezellig.

Sfeerplaatje

Rugzak op en lopen maar: Ierland

2010-08-30T19:50:00.003+02:00

#52 Met rugzak door Ierland

Ik wil al een aantal jaren graag naar Ierland vanwege de mooie natuur. Ik weet dat het zo groen is door de vele regen, maar daar laat ik me niet door tegenhouden. De beste manier om veel van de natuur te zijn lijkt mij een grote wandeltocht maken, dan heb je pas echt tijd om om je heen te kijken. Uiteindelijk viel de keuze op de Dingle Way, een route in het zuidwesten van Ierland.

En dat combineert meteen leuk twee dingen waar ik van hou: wandelen (ja echt) en fotograferen. Hieronder is een kleine impressie te zien van de prachtige landschappen die we gezien hebben tijdens deze 7 daagse looptocht. Veel met blauwe lucht, omdat ik weinig foto's in de regen heb gemaakt, maar ook omdat we geweldig mooi weer hadden. Misschien twee middagen regen, en vaak 's avonds wat (maakt niet uit, dan liggen wij lekker te slapen).

Het begon al leuk, met de WK finale kijken op Dublin Airport. Dit deden in gezelschap van veel teveel Spanjaarden, waar wij ons zo aan begonnen te ergeren (arrogante houding) dat we zowaar wilden dat NL zou winnen.

De afritsbroek waar ik het de vorige keer over had is geweldig gebleken. Hoe nat je ook bent door de regenbui, plas die je over het hoofd zag of riviertje waar je doorheen moet lopen, binnen een paar minuten is dat ding weer droog.

Groter

Groter

Groter

Groter

Groter

Groter

Ik wil er zeker nog een keer terugkomen en meer van het land zien. De sfeer is er geweldig, iedereen groet je, we hebben herders aan het werk gezien (schapen drijven), mensen zijn enorm behulpzaam en gastvrij. We voelden ons hier meteen thuis. Helaas kwam aan alles een eind, ook aan onze (vermoeiende) tocht waarbij we tot bijna 30km per dag liepen (ook klimmen). Gelukkig hebben we de foto's nog.

Wegwerpfoto

2010-08-14T11:41:00.004+02:00

#29 Van 5 (of meer) mensen een stem krijgen in de Fok! fotowedstrijd

Iedere maand is er een fotowedstrijd op het Fok! forum, waar ik wel eens aan mee doe. De mooiste foto's worden beloond met stemmen en degene met de meeste stemmen wint. Wie een mooie foto maakt, krijgt van veel mensen stemmen. Eenvoudiger kan bijna niet.

Het idee achter dit doel is om een foto te maken die veel mensen mooi vinden. Mooi genoeg om in de top3 van inzendingen te komen. Lastige uitdaging, want iedereen vindt wat anders mooi.

Ondertussen is het stemmen afgeschaft, foto's worden nu beoordeeld door een jury die de winnaar kiest. Op 1 wedstrijd na, de wegwerpwedstrijd. Hierbij worden foto's gemaakt met een wegwerpcamera, en kiezen de users weer de winnaar. Foto's maken met een wegwerpcamera is totaal anders dan met een digitale spiegelreflex. Ten eerste natuurlijk omdat je het resultaat niet meteen ziet. En je niet achteraf de foto kan bijsnijden (zonder vals te spelen). En je hebt geen invloed hebt op sluitertijd/diafragma.

Mijn inzending was deze foto gemaakt op het bevrijdingsfestival:

Groter

In dit stemtopic konden mensen stemmen op hun favoriet.

Totaal aantal inzendingen: 8
Totaal aantal stemmers: 16
Totaal aantal stemmen voor mij: 5
1x 1e plaats
3x 2e plaats
1x 3e plaats

Ik heb een keer een foto gemaakt die meerdere mensen mooi vinden! Niet gewonnen, op dat niveau ben ik nog lang niet en zal ik ook niet komen voor het eind van dit project, maar ik heb een keer wat moois gemaakt. En tip: neem een wegwerpcamera mee naar festivals/lowlands. Niet erg als er bier op komt, en prima om sfeer mee vast te leggen.

Kleurtje erin

2010-08-10T17:01:00.004+02:00

#42 Mijn haar verven/kleuren

Ik heb in de 20 jaar dat ik leef en haar heb, nog nooit een andere kleur gehad dan blond. Lichtblond, minder lichtblond, middenblond met lichte plukken etc. Geen verf voor nodig, de zon maakt er vanzelf een coupe soleil van. Iedere zomer wordt mijn haar weer wat lichter, om in de winter een tint donkerder te worden dan het jaar ervoor.

Stiekem wil ik al heel lang een keer een kleurtje in mijn haar. Geen permanente, uitgroei bijwerken is mij teveel moeite, maar een spoeling, om 'even' te zien om bruin me zou staan. Het pakje heb ik al een paar maanden in de kast staan, maar ik durfde het niet te gebruiken.

Wat nou als het verkeerd uitpakt (groen, rood, paars), mijn haar opeens flets is en ik mijn oude kleur niet meer terugkrijg? Want weetje, mijn oude kleur is stiekem best wel ok.

Vakantie, 2 weken geen bekenden die in de lach schieten omdat ik opeens met mintgroen rondloop en geen verplichtingen ... een paar dagen geleden heb ik dan toch eindelijk mijn haar gekleurd.

Was nog een heel avontuur. Eerst spullen klaarleggen, incl een boekje om te lezen tijdens het wachten, haar wassen, shampoo er goed uit, en dan maar kleuren. "Pluk voor pluk". Ja daar begon het probleem al. Ik kan aan de achterkant niet zien of ik de verf op de pluk gooi, of ernaast. Dan maar een zooi in mn hand kwakken en hopen dat ik de juiste haarpluk te pakken krijg. Tussendoor vliegt het flesje nog een paar keer uit mn handen (stomme plastic handschoenen) en komt er even niets uit. Nog een mooie vlek gemaakt in de wasbak (aaaah de stress, ik kreeg het er niet meer uit en het is de wasbak van mijn ouders. Lichtgrijs ook nog. Een fles bleek was mijn redding).

Na een halfuurtje iedere minuut op mijn horloge kijken (had wel een wekkertje gezet maar waarom zou je daar op vertrouwen?) eindelijk eruit spoelen. Het resultaat was ... niet te zien. Nat haar is altijd donkerder en ik zag geen verschil. Ok, teleurstelling. Maar logisch, mijn haar schuimde tijdens het aanbrengen, zal nog wel shampoo in gezeten hebben.

Volgende ochtend is het toch wel zichtbaar, een lichte bruine/rode/oranje gloed. Niet 'in your face' opvallend, maar net donker genoeg om vragen te krijgen of het gekleurd is.

Ter vergelijking, mijn oude haar bij daglicht (lijk wel grijs op die foto) naast mijn nieuwe haar ook bij daglicht.

Heb nog een half flesje over, dus over een paar weken waarschijnlijk nog een keer doen.

Mijn oma, niemand is zo aardig als zij

2010-08-08T22:14:00.003+02:00

#66 Spontaan een keer langsgaan bij mijn oma

Ik geloof graag dat ik niet de enige ben die een geweldige oma heeft, maar daar veel te weinig op bezoek gaat. Met ouders mee en zo nu en dan een verjaardag, en veel vaker zien we elkaar eigenlijk niet. Gelukkig woont een tante in de buurt, dus komt ze geen aandacht tekort, maar ik zou haar graag vaker zien. Zomaar, spontaan, zonder reden. Niet omdat ze jarig is, ik jarig ben, mijn broertjes/tantes/ooms/nichtjes/neefjes/ouders jarig zijn, maar gewoon omdat het gezellig is om eens bij te praten.

Dus besloten mijn broertje en ik om deze vakantie eens langs te gaan. Wij alleen thuis, oma alleen thuis, veel familie op vakantie: tijd voor een treinreis richting het verre *insert naam stad*.

Het was gezellig en ze is nog steeds de liefste oma. Foto's gezien van toen mijn moeder nog een kind was, bijgepraat over de vakanties en lekker gegeten. Heerlijk ontspannen dag en de knuffel bij afscheid is goud waard. Zij was zo blij dat wij er waren, wij waren zo blij om onze oma weer eens te zien.

Doel gehaald, maar dit gaat zeker niet de laatste keer worden! We hebben al afgesproken, volgende keer komt ze naar mij toe. Mijn nieuwe huisje bekijken. Dan mag ik lekkere hapjes voor haar maken en koken en foto's laten zien.

Waardeloze alcoholist

2010-07-31T11:42:00.007+02:00

#8 Guinness drinken
Waar kan je beter genieten van je eerste pint Guinness dan in Ierland, in het Guinness Storehouse? (deftig woord voor Guinness museum) Voor 11 euro mag je naar binnen, leer je alles over het brouwen van Guinness en krijg je op de bovenste verdieping gratis een pint vol met het donkerrode/zwarte vocht.

Het museum is verrassend interessant, zelfs voor de niet-bierdrinker. Mijn broertje en ik lusten allebei geen bier, dus we hadden ons nog nooit in het brouwen verdiept. In een soort fabrieksopstelling werd je met pijlen op vloer en muren langs televisieschermen met informatie geleid. Er was ook een gratis audiotour, maar daarvoor moet je een ID inleveren en dat zou een probleem kunnen opleveren met het verkrijgen van bier (broertje is precies 18 jaar) dus dat hebben we niet gedaan.

Na vrij lang in het museum rondgelopen te hebben werd het tijd om het bier te gaan proeven. Op de bovenste etage is de Gravitybar, een bar met glazen wanden en uitzicht over heel Dublin. Er staan bankje voor de ramen en hier zijn we gaan zitten met ons glas. Zie hieronder mijn pint versgetapte Guinness.

Guinness is verrassend lekker! We konden het allebei wel waarderen, waar gewoon bier meestal het etiket 'net pis' krijgt. Een pint is iets meer dan 500ml en dat is toch wel erg veel. Na meer dan een halfuur en een half glas heb ik het op moeten geven, ik kreeg het echt niet op. De smaak is te sterk om snel achterover te slaan en we wilden ook nog graag andere dingen in Dublin zien. Ik ben echt een waardeloze alcoholist, kan niet eens een pint wegkrijgen.

Maar hiermee is wel voldaan aan het doel, ik heb Guinness gedronken en vond het nog lekker ook! En nog een tip: de shop is erg goedkoop, 2 pintglazen voor 8 euro bijvoorbeeld (wij hadden gerekend op meer dan 10 euro per stuk, maar zo commercieel zijn ze dus nog niet. Ook andere spullen uit de souvenirshop waren heel redelijk geprijsd. Nu ben ik 2 pintglazen rijker, eens kijken of ik hem wel leegkrijg als er cola in zit).

Overal verf

2010-07-26T19:58:00.003+02:00

Ik heb geen haast met verhuizen. Bij mijn ouders thuis is alles eigenlijk wel prima, en een stuk goedkoper. Zo komt het dat ik al sinds 7 juni de sleutel heb van mijn eigen 'huisje' in Amsterdam en er nog steeds niet woon. Een paar meubels zijn verhuisd, het is op beide locaties een gigantische troep maar mijn bed staat nog in Almere.

Een van de de dingen die nog moest gebeuren is het verven van een van de muren. Alle muren zijn wit, maar de muur boven mijn toekomstige bed had een aantal gekke witte vlekken erop zitten die ik weg wilde hebben.

#90 Zonder hulp muren van mijn kamer verven
Niet mijn moeder de roller geven en zelf een beetje kwasten, echt zélf de muren verven. Dus ik heb mijn witte muur wit geverfd ... van semi-wit naar wit-wit. Het effect is zo goed, dat ik eigenlijk de andere muren ook wil doen.

Het resultaat:

Voor

Na

En nu zit de verf overal. Niet alleen op de muur. Ook op het afplaktape en dekzeil (ok dat is ervoor bedoeld), mijn broek, handen, armen, bril, gezicht, shirt en haar. Kan ik bij mijn ouders thuis toch zien dat ik geverfd heb.

Update begin juli

2010-07-04T13:45:00.005+02:00

Het is weer eens tijd voor een update. Ik moet er toch wel minstens 1x per maand een blog uit kunnen persen.

#2 Een heel semester geen herkansingen maken
Ik had het al eerder een keer genoemd, ik maak toetsen nooit meteen goed, ik leer nooit meteen goed, ik moet bijna altijd een herkansing. Maar deze periode lagen de herkansingen in een wat onhandige, drukke periode en sommigen zelfs in mijn zomervakantie. Dus het moest in 1x goed.

Doel gehaald, ik heb al mijn vakken gehaald (wat op zich best een prestatie is, ik volg 5 ipv 2 vakken) en mijn gemiddelde is gezakt maar afgerond nog steeds een 8.

#12 Sushi maken
Ik ben een ramp met koken, maar sushi vind ik lekker en die van de AH schijnt niet geweldig te zijn, dus zelf maken dan maar. Een starterskit gehaald, ik heb geen kookboeken of andere materialen om dit succesvol af te ronden, en vulling bepaald: gerookte makreel met komkommer en gebakken ei met komkommer.

De rijst plakte prima aan mijn vingers, het bamboematje, de snijplank en het mes, maar niet aan elkaar. Mn rolletjes vielen uit elkaar als ik ernaar keek en totaal zijn er 9 stuks gelukt (buiten beeld een bordje vol mislukte rollen). Smaakte het? Nou, na het opeten van alle restjes, had ik eigenlijk niet meer zo'n zin erin dus dit bordje mocht meteen de koelkast in.

Idee voor de volgende keer: meer soorten vulling, beter opletten hoe je de rijst moet koken en strakker proberen te rollen.

#60 Knuffel een onbekende
Ik ben niet zo'n knuffelig type, eerder wat afstandelijk en vermijd lichamelijk contact met mensen die ik niet zo goed ken meestal. Ook met mensen die ik wel ken eigenlijk. Dus was de opdracht om iemand die ik nog niet zo goed ken een knuffel te geven, vrij lastig.

Vrijdagavond, feestje om het jaar af te sluiten. Aan het eind van de avond kreeg ik spontaan een afscheidsknuffel van een jongen waar ik die avond ook mee had zitten praten. Een knuffel is een knuffel, dus doel behaald zonder er zelf moeite voor te doen.

#61 Geld geven aan een dakloze
Ik kan niet voorbij Weesperplein lopen of er komt er weer eentje vragen of ik een kleine bijdrage heb voor de nachtopvang. Ik ben er nog nooit op ingegaan omdat ik niet wist dat er daadwerkelijk een nachtopvang zat in de buurt. Waar nog bij komt dat ik nooit contant geld heb.

Dinsdag werd ik weer aangesproken, dit maal wilde een man (met humor) wat muntjes voor een telefoon om familie te bellen. Toevallig had ik wat muntjes in mn zak zitten en dit keer liep ik dus niet meteen door. Eigenlijk wel een goed gevoel aan over gehouden. Ik mis die muntjes echt niet, en als ik daar iemand anders blij mee kan maken, ach waarom ook niet. Het is alleen schokkend dat dit een doel moet zijn en niet vanzelf kan.

#52 Met rugzak door Ierland
Over een week vertrekken we! Mijn broertje en ik gaan op vakantie naar Ierland om daar de Dingle Way te lopen. Op dit moment zijn we druk met de voorbereidingen. Ik heb al een enorme rugzak (he rugzak waar ga je heen met dat meisje), waterzak, goede schoenen, nieuwe sokken (tegen blaren), blaarpleisters en sinds gisteren ook een afritsbroek. De schrik van iedere man, iedere niet wandelaar en tot gister ook van mij. Maar je moet toch wat, als je in Ierland gaat lopen. Het weer onvoorspelbaar, ene moment regen, volgende moment stralende zon en ik heb vrij weinig zin om 10x per dag mijn tas uit te pakken en ergens achter een struik mijn broeken te wisselen.

Tas die tot boven mijn hoofd komt indien vol

Broek, maar dan met 1 rits

Reisschema:
Zondagavond vliegen we naar Dublin, maandag met de bus of trein naar Tralee, 6 dagen de tocht lopen, dinsdag met bus/trein terug naar Dublin en woensdagochtend vliegen we terug naar Nederland.

Voor de oplettende lezer: ja we vertrekken rond/tijdens de WK finale. Ik zal wel de enige zijn die hoopt dat Nederland de finale niet gaat halen.

Tijdens de reis zullen we waarschijnlijk online updates geven van onze voortgang en af en toe wat foto's uploaden. Een mooie fotoimpressie zal uiteraard volgen na de reis. Maar dat komt allemaal later wel, voor nu moeten we vooral besluiten wat wel en niet meegaat, want alles moet zo licht mogelijk zijn.

Succes en iets minder succes

2010-06-05T20:19:00.007+02:00

#23 Een publicatie van artikel of foto
Een paar weken geleden kreeg ik onverwacht een mailtje van de redactie van de Zoom.nl. Of ze een van mijn foto's, die ik op de site geplaatst had, mochten gebruiken voor hun tijdschrift. Het is een landelijk tijdschrift voor (beginnende) fotografen en om daarin geplaatst te worden ... best een eer voor een semi-beginner!

Ze konden niet garanderen dat ik er inderdaad in zou komen, ze waren nog druk met de vormgeving. Nog een mailtje gehad met de vraag om wat info over de foto en daarna niets meer ... de verrassing was des te groter toen ik míjn foto zag staan bij een artikel (linksboven). Op groot formaat, met naamsvermelding, tussen allemaal topfoto's van gevorderde fotografen. Wow!

Ik zou toch zeggen, doel gehaald!

#69 Meedoen aan Windmills
Ik zit al een paar jaar op taekwondo en doe ook mee met de wedstrijdtrainingen waarin je veel mag sparren (proberen een ander te raken op het pantser of hoofd). Vorig jaar zou ik mee gaan doen aan mijn eerste wedstrijd, maar helaas moest ik een paar weken daarvoor een kijkoperatie aan mijn knie ondergaan en viel dat plan in het water. Maar dit jaar was het dan toch zover!

Windmills (eigenlijk Open Windmills) is een internationaal tournooi dat wordt gehouden in Dordrecht. Er zijn verschillende leeftijdscategorieen, gewichtsklasses en niveau's. Want iemand van 14 jaar, 40 kg en witte band heeft een wat lager niveau dan iemand van 22, 90 kg en zwarte band. Om maar een voorbeeldje te geven. Er ontstaan zo heel veel categorieen, daarom worden de gevechten verdeeld over vijf velden:

In mijn eigen categorie zat maar 1 ander meisje, dus of ik zou verliezen of winnen: ik werd sowieso tweede.

Ik heb mijn wedstrijd verloren met 1-11. Dat klinkt als een groot verschil en dat is het ook. Het pantser (rode of blauwe ding om het bovenlichaam) raken is 1 punt, het hoofd raken is 3 punten. En dat laatste was mijn tegenstandster behoorlijk goed in. Ze was een stuk beter, had al ervaring, en ik was al heel snel veel te moe om mijn benen nog omhoog te krijgen.

Foto tijdens de wedstrijd. Ik ben de rode. Hiervoor kregen we allebei geen punten trouwens.

Ik heb dan stevig verloren, ik heb wel mooi meegedaan en mijn wedstrijd afgemaakt! (sommige mensen gaan KO) En er staat nu een mooie beker "2e plaats" op mijn bureau. Op naar de volgende ...

Update update update

2010-05-09T20:20:00.005+02:00

Zo heb ik bijna niets en lijkt mijn project gefaald te zijn, en zo heb ik opeens 5 doelen in een week gehaald. Tijd voor een update dus.

#7 Hersenwerking min of meer begrijpen
De colleges zijn voorbij, de practica zijn voorbij en ik ben een heel stuk wijzer. Ik heb gesneden in rattenhersenen, een regenworm ontdaan van zijn zenuw, gekeken naar een menselijk hoofd (zonder hersenen), menselijke hersenen aangeraakt en baby's in potten sterk water gezien. Het tentamen is gemaakt, het vak heb ik gehaald en ik kan nu denk ik wel zeggen dat ik de werking van onze hersenen min of meer begrijp.

#35 Boek met informatie over (zwart-wit) doka's kopen en lezen
Totaal niet naar op zoek, maar toevallig tegenaan gelopen op de koninginnedagmarkt. Iemand had een hele oude serie boeken liggen, over fotografie en de bovenste ging over het zelf maken van afdrukken. Nu staan ze mooi (of eigenlijk lelijk, oude en vreemd ruikende boeken) te wezen in mijn boekenkast.

#88 Een maand lang geen eten kopen onderweg (April 2010)
Soms sluipen gewoontes erin, die behoorlijk irritant en onnodig zijn. Dit is er zo een. Iedere keer dat ik op station Amsterdam Centraal kwam, móest ik even de AH to Go in om wat lekkers te kopen. Of ik nou honger had of niet, of ik nou nog eten in mn tas had zitten of niet, ik moest en zou een zakje snoep/koek/drinken halen. Slechte gewoontes zijn er om aan te pakken, dus dat mocht een maandje niet. Meerdere keren mee gestart, even vaak gefaald. In April heb ik het eindelijk een maand volgehouden, wat nog lastig was, toen ik mijn boterhammen vergeten was, of toen ik onverwacht tot na het avondeten in Amsterdam zat. Toch is het gelukt. Mijn zwaarste doel tot nu toe. Ben er trots op, maar schaam me er ook wel weer voor. Was van plan het vol te houden. Voor Mei is het nu al 3x mislukt. Daar gaan de goede voornemens.

#92 Tijdens een regenbui in een plas stampen/springen totdat alles doorweekt is
Koninginnenach, rond een uur of 11 's avonds. Hele avond thuisgezeten en toen toch nog even de stad in. Waarom ook niet, het was lekker (droog) weer en de sfeer in de stad zou goed zijn. Onderweg op de fiets begon het al te regenen en tegen de tijd dat we in de stad waren was mijn jas al niet waterdicht meer. Als je dat toch nat wordt, doe het dan goed, dus de eerste de beste plas ben ik al ingesprongen. En iedere volgende plas ook weer. Mijn broertje (die naast me liep) werd niet nat (wat de bedoeling was), alles liep meteen mijn schoenen in. Een uurtje later kwamen we allebei doorweekt weer thuis, maar wat is het toch leuk, in plassen springen als een klein kind.

#97 Leer ontspannen te blijven in een drukke menigte
Ik heb het niet zo op drukte. Niet kunnen staan en lopen waar je wil, op anderen moeten wachten en nog vervelender: mensen die tegen je aan lopen te duwen. Niet echt een handige eigenschap als je naar Lowlands wil. Dit doel wilde ik dus ook tijdens Lowlands halen, maar afgelopen woensdag lukte het me spontaan. Bevrijdingsfestival Almere, 80-90 duizend man is er geweest hoorde ik later, en ik stond vooraan bij de concerten. Ja het was druk en overdag had ik er toch wel moeite mee, al die mensen die steeds tegen je aan duwen. Tot het laatste concert. Di-rect. Vroeger vond ik het geweldig, de huidige bezetting (en nieuwe liedjes) vind ik helemaal niets en ik was niet van plan om los te gaan. Totdat ze 'Johnny' gingen spelen, iedereen aan het springen was en ik meesprong. Daar werd ik zo blij van, kon niet meer stoppen met lachen. En opeens was het niet erg meer dat het zo druk was, dat anderen tegen me aan sprongen. Ik was helemaal ontspannen en het was jammer dat ik naar huis moest.

En ik hield er nog een paar leuke foto's van onder andere Destine aan over ook:

Meer foto's op http://www.flickr.com/photos/chemiu/

Bellenblazen voor gevorderden

2010-04-21T22:53:00.005+02:00

Midden in Amsterdam staat een meisje. Camera om haar nek, rugzak op haar rug. Ze kijkt om zich heen en richt zo nu en dan de camera op een voorbijkomende tram of boot. Even kijkt ze om zich heen, om een potje bellenblaas uit haar tas te halen. Ze wil een bel blazen zonder te letten op de windrichting, sop haar mond. Poging twee gaat met de wind mee. De bellen waaien direct weg. Haar camera heeft ze niet op tijd omhoog. Nog een poging dan maar, met de camera al in de hand. Ook dat gaat mis, sop op de camera en geen bellen op de foto.

Tot zover mijn avontuur 'bellenblazen op een Amsterdamse gracht'. Je krijgt aardig wat bekijks als je als volwassen meisje bellen gaat staan blazen tussen de toeristen. Later heb ik het nog een keer geprobeerd op de dam, met net zoveel succes als mijn eerste pogingen. En tóch is het gelukt om een foto te maken van bellenblazen in Amsterdam. Daniel (nu hoop ik toch dat ik zijn naam goed onthouden heb) uit de VS wilde wel even een paar bellen blazen en daarna ook nog gezellig een praatje maken. Wat eigenlijk nog veel leuker is dan zelf bellen blazen: andere volwassenen overhalen om ook mee te doen!

Het 'bewijs':

Daniel

Sfeerplaatjes die ik tussen de mislukte pogingen door gemaakt heb:

Paasactiviteiten

2010-04-04T18:54:00.006+02:00

Bij Pasen hoort geel. Kuikentjes zijn geel. Paaseitjes zijn geel. Narcissen zijn geel. Citroenen ook, maar die eten de meeste mensen niet tijdens Pasen. Gele kuikentjes ook niet trouwens, die zijn dan meestal al dood en bruingebakken (of rood en platgemept, maar ook dát komt niet vaak voor aan tafel) en ik moet de eerste die een narcis eet nog tegenkomen. Maar, bij Pasen hoort geel. Vind ik. Dus was het gister tijd om een gele taart te bakken (#13). Geel kan veel zijn. Het kan een sinaasappeltaart zijn (ja die vallen geel uit), iets met vanille, custard of ... citroen! Ik heb een Franse citroentaart gemaakt die op het plaatje behoorlijk geel was.

En hij is gelukt hoor. Ze vonden hem erg lekker, maar niet erg geel. Lichtbruine basterdsuiker gaf een lichtbruine kleur, volgende keer witte basterdsuiker gebruiken).

Voor recepten heb ik een apart blog geopend. Op chemiu-recepten.blogspot.com komen alle recepten van de taarten en gerechten te staan, die ik maak vanwege het Day Zero Project. Daar staan ook meer foto's en een stap voor stap fotobeschrijving van deze taart. Om het hier een beetje leesbaar te houden. Het linkje 'Franse citroentaart' hierboven verwijst ook naar mijn eigen beschrijving van het recept. Alle foto's daar zijn door mij gemaakt. Hier komt het nog wel eens voor dat ik een foto 'leen' via google.

En het is tijd voor nog meer taart! Morgen is mijn oma jarig en ze vroeg mijn moeder om taart mee te nemen. Die wilde al een taart bij de Albert Heijn halen, tot ik aanbood om nog een taart te bakken. De bruine taart dit keer. Voor bruin ga ik niet moeilijk doen, het lekkerste soort bruin is toch echt chocolade! Dus mijn oma krijgt een Amerikaanse chocoladetaart.

Hoe deze smaakt weet ik nog niet. Ze is morgen pas jarig. Hij ziet er in ieder geval al erg smakelijk uit (en ik heb hem al eerder gemaakt en dat was toen een groot succes).

Toch jammer dat de leeftijd die erop staat niet klopt. Mijn vader wist blijkbaar niet hoe oud zijn eigen schoonmoeder wordt. Ze wordt 82. Achja, een 83 erop zetten was een stuk erger geweest, hier kan hij zich (helaas) nog wel uitkletsen.

Wat kan je tijdens een vrij weekend beter doen dan iedere avond film kijken met je broertjes/ouders? We hebben al tijden de films van de Matrix in de la liggen, maar op een of andere manier was ik nooit thuis als die gekeken werden. En in mn eentje film kijken vind ik ook weer zo wat, als dat al mogelijk was geweest (probeer maar eens 2 uur achter elkaar de tv te claimen als er ook anderen thuis zijn). De eerste twee delen hebben we gister en eergister gekeken, het laatste deel vanavond en ik vond ze wel interessant. Actie met een verhaal, ideaal. Al wat het wat vaag op het eind. Maar dus weer een doel afgerond vanavond!

Bij mijn vriend thuis hebben ze sinds kort een enorme tv. Dus die hebben we even uitgetest met Planet Earth. Ja, dat is op een grote tv echt een stuk mooier dan op de computer/kleine tv. De kat vond het ook erg interessant, al die vogeltjes en geluiden. Sprong voor het beeld, keek achter de tv (of de beesten zich daar soms verstopten) en stond vooral erg in de weg. Zijn jachtinstinct werd blijkbaar wakker, hebben ze toch goed gedaan bij BBC, zelfs katten vinden de beelden mooi genoeg om te geloven dat ze echt zijn.

De eerste dvd heb ik nu helemaal gekeken, nog vijf te gaan. Totaal 13 uur aan materiaal, genoeg voor heel veel verveelde middagen/avonden.

Gekleurde studieperikelen

2010-03-28T21:54:00.007+02:00

Druk bezig met meerdere doelen en eigenlijk nog niets bereikt. Dat afronden komt over een paar maanden pas, dus nu maar eens een update.

Ik ben tweedejaars student scheikunde en wil hoge cijfers halen, nerd alert, maar dat lukt me nooit in 1x. Op de een of andere manier heb ik daar altijd een herkansing voor nodig, wat veel tijd kost en eigenlijk onzinnig is. Dat moet maar eens afgelopen zijn, en daar is #2 voor. Ik ben al goed op weg, afgelopen week een lastig tentamen gehad en ik denk dat ik het wel goed gemaakt heb! Nog maar 1 tentamenweek te gaan en dan kan ik #2 afstrepen!

Nog een studiedoel (ja sorry, dat is momenteel zo'n beetje het enige waar ik tijd voor heb, nog maar 3 weken en dan ben ik opeens heel veel vrij!) is #7. Ik heb nooit iets geleerd over hersenen. Ja dat ze in mn hoofd zitten, ieder gebied een andere taak heeft en dat formaat niets zegt over intelligentie. Maar ik wil meer weten! Ik wil snappen wat hormonen en neurotransmitters in je hersenen doen, waarom ze je gedrag kunnen beinvloeden en hoe dat allemaal werkt. Om hierachter te komen had ik geneeskunde moeten gaan studeren, of biomedische wetenschappen, maar daar is het nu een beetje te laat voor. Zelfstudie is niet echt mijn ding, dus ga ik komende periode twee vakken volgen over hersenen: Neuro-anatomie en fysiologie (waarbij ook snijpractica horen, jeej) en brain and behavior. Ik heb de boeken nu al in de kast staan en dat ziet er echt spannend uit ...

Ik ben behoorlijk blond, niet alleen in mn gedrag, met een jong uiterlijk. (wat niets anders inhoudt dan dat mensen me 14-16 schatten ipv de 20 jaren die ik ben. Een paar bijlesleerlingen uit vwo 4 vroegen me afgelopen week in welke klas ik zat. Die school heeft nog geen klassen boven de 5, ja fijn. Leuk rond je 40e, maar nu nog niet) Dit zou aan mijn kleding kunnen liggen, maar de blonde haren zullen daar ook een bijdrage aan leveren, dus ik ga een keer een ander kleurtje erin gooien (#42). Ik weet nog niet welke kleur (bruin maar daar heb je iets teveel varianten van) het wordt, wel dat het eerst een tijdelijke spoeling gaat zijn die er met een paar keer wassen weer uit kan zijn. Want mijn huidige kleur is stiekem heel erg mooi, heel veel verschillende tinten blond, natural highlights enzo. Zou toch jammer zijn als ik die voorgoed kwijt ben omdat mijn eerste verfexperiment mislukte.

#25 is niet wat het was

2010-03-16T18:14:00.003+01:00

Het zal de opvallende lezer al zijn opgevallen (niemand dus), maar #25 staat niet tussen #24 en #26. Dit was "bezoek het rijksmuseum als de verbouwing af is". Een beetje onmogelijk om binnen de 1001 dagen te doen, aangezien de verbouwing nog wel tot 2013 gaat duren. Daarom heb ik een nieuw doel bedacht. Geen creatieve (wat handig was met de nummering), want zo creatief ben ik helemaal niet. #25 is vanaf nu een sociaal doel (sociaal ben ik ook al niet): ik ga vrijwilligerswerk doen. Doe ik ook eens wat nuttigs voor de maatschappij.

Boeken en patronen

2010-03-13T21:15:00.009+01:00

En opeens werd het stil op mijn blog. En niet alleen daar, ook van het uitvoeren van doelen kwam afgelopen week even niets. Oorzaak: studie en deadlines. Een van die deadlines hoort trouwens wel bij mijn doelenlijst, want #23 is een opdracht voor school die morgen ingeleverd moet worden, waarbij de besten gepubliceerd worden!

Iets waar altijd wel een gaatje voor te vinden is het lezen van een boek. Ik heb 1 boek voor in de trein (daar doe ik altijd meerdere weken over, moet tegenwoordig altijd staan omdat ik tijdens de spits reis) waarvan ik de titel nog niet ga verraden, maar heb thuis ook nog twee andere boeken uitgelezen. Deze horen allebei bij #79.

Griep! van Reinold Vugs

Een dun boekje over de kans op een pandemie. Van mijn vader 'geleend' aangezien hij het al uit had. Is nog uit de tijd dat de vogelgriep het grote gevaar was. Het is een informatief boekje over het verloop van een pandemie, verschillende alarmfasen en vooral wat er tegen een wereldwijde uitbraak gedaan wordt. Ik ging het pas lezen toen de Mexicaanse griep al op zijn retour was en heb het nooit uitgelezen omdat het niet actueel genoeg meer was. Aanrader? Mwah, maar wel grappig om patronen te herkennen in de berichtgeving over de griep en de verschillende alarmfasen.

Digitale fotografie deel 2 van Scott Kelby

Deel 1 had ik al uit en is erg nuttig geweest, deel 2 is een vervolg/uitdieping van technieken en heb er nu al een aantal goede tips uit gehaald. Hij gaat er helaas wel vanuit dat je flitsers en studiospullen wil aanschaffen, dat zit er voor mij nog even niet in. Maar zijn deel over reisfotografie en landschappen kan ik sowieso wel gebruiken. Leuk boek dat ik er nog wel vaker bij zal pakken. Toch ironisch, juist de foto van dit boek ging absoluut niet goed, spiegelde kaft icm een grote lamp geeft witte strepen (en nu heb ik die witte strepen niet, maar een maf perspectief). Dat kan ook beter!

En vandaag in de stad ben ik meteen maar begonnen met #21. Ik heb twee patronen gekocht (een very easy en een easy) voor shirts die ik zelf ga naaien. Ik heb nog nooit echt iets genaaid, nog nooit gewerkt met patronen en met de naaimachine kom ik niet verder dan het innemen van mijn broekspijpen. Deze patronen zijn om te oefenen, mijn uiteindelijk doel is om zelf een capuchontrui te maken die geschikt is voor mijn figuur. Daar zijn dan weer geen patronen voor, die moet ik tegen die tijd zelf gaan tekenen waarschijnlijk. Maargoed, de eerste stap richting het leren naaien is gezet. De shirts (plaatjes 'geleend' van internet):

Very easy

Easy

Lowlands

2010-03-06T15:54:00.006+01:00

Ik ben een van de gelukkigen, ik heb op het laatste moment een kaartje weten te regelen voor Lowlands!

Zo 21 feb. Kaartverkoop Lowlands start. Er zijn 10.000 kaarten voor CJP-pas houders en die moest ik toch sowieso hebben voor mijn vakantie naar Ierland (#52) omdat het ook een International Student Identity Card is en je daarmee veel korting kan krijgen. Dus meteen aangevraagd en nog even geen kaartje gekocht.

Do 25 feb. Nog niets van CJP gehoord, geen bevestiging, niets. Toch maar even een mailtje tegenaan gegooid en te horen gekregen dat het incasseren van de betaling mis was gegaan (omdat mijn saldo te laag was, dag later kwam mijn salaris binnen) en ik zou mijn pas(nummer) pas krijgen zodra zij het geld hadden.

Zo 28 feb. Grote paniek op internet, Lowlands lijkt uitverkocht! Een paar uur later komt het bericht dat er nog 10.000 kaarten zijn, maar die kan niemand bestellen omdat de site overbelast is.

Ma 1 mrt. Rond 13 uur komt het bericht: de reguliere kaarten zijn nu toch écht uitverkocht, alleen nog enkele CJP-kaarten beschikbaar. En ondertussen zit ik nog steeds zonder pasnummer en een normaal kaartje bestellen is geen optie meer. Op aandringen toch maar even met CJP gebeld waar ik een geweldige dame aan de telefoon kreeg die mij mijn pasnummer wel alvast wilde geven 'want jij wil vast een lowlands kaartje kopen?'. 16.05 had ik mijn kaartje in bezit. Na het avondeten kreeg ik te horen dat om 17.15 ook de CJP kaarten uitverkocht waren.

Moraal van het verhaal: ik heb ongelooflijk veel geluk gehad, lekker puh. En mijn volgende doel (#55) komt weer een stukje dichterbij!

Eerste doelen behaald

2010-02-26T18:54:00.006+01:00

Ik kan wat afstrepen van mijn lijst, mijn eerste 2 doelen zijn behaald!

Als eerste de foto's die ik zou laten afdrukken (#30). Ik heb ze een paar dagen geleden binnen gekregen. De kleuren zijn bij de meeste foto's prima (op een paar na, maar dat zou ook aan mijn monitor kunnen liggen) en heb er maar 1 misbaksel bij zitten (daar hebben ze de zijkanten eraf gesneden terwijl ik had aangegeven het originele formaat te willen. De foto was 15x10cm en de afdruk 13x10. Er zaten wel andere fot's bij die wel gewoon 15x10cm waren). Maar vooral: de grote 20x30cm (formaat A4tje) prints zijn mooi! Het is dus een aanrader en vooral: kost bijna niets.

Ik heb ze laten afdrukken bij HP, snapfish. De kortingscode staat hier: http://promo.snapfish.nl/ww0210/webwinkelgratis Let op, je krijgt maar 20 gewone afdrukken gratis, geen 30 zoals hier staat! En met deze code krijg je dus ook nog 2 grotere afdrukken gratis. Altijd leuk, gratis. Alleen verzendkosten betalen. En voor de 'echte' fotografen: je kan aangeven dat je niet wil dat ze je kleuren veranderen. Ook wel fijn.

En het volgende doel is een paar hakken aanschaffen(#43). Die heeft misschien wat uitleg nodig. Ik draag al zolang ik weet sportschoenen ipv normale schoenen en kan daardoor absoluut niet op hakken lopen. Wijdbeens en met grote stappen is op sportschoenen geen probleem, maar hierdoor zie ik er op hakken wat wankel en lomp uit. Ook het (misschien bekende) hakken-tenen lopen dat bij hardlopers juist de bedoeling is, werkt bij hakken wat minder goed. En om te leren op hakken te lopen (#44) moet ik natuurlijk eerst een paar hebben.

Het zijn zwarte laarzen met een hak van ongeveer 6 cm geworden, omdat ik die ook nog zou willen dragen. De hak is redelijk breed, op de smalle kom ik echt niet vooruit en ik heb weinig behoefte aan ongelukken.. Nog best lastig om een eenvoudig paar zwarte laarzen te vinden, maar gelukkig had Scapino nog een paar liggen in mijn maat (en heel erg goedkoop, ook fijn). Dus het oefenen kan nu gaan beginnen!

Nieuwe knoppen en een boek over spruitjes

2010-02-23T16:39:00.006+01:00

Mijn eerste deel-doel gehaald! Ik heb een boek(je) gelezen dat al langer in de kast ligt (#79). Ga me er bijna voor schamen, maar het was "de wraak van het spruitje" van Jan Paul Schutten. Het kinderboekenweekgeschenk dat ik ooit eens bij aankoop van een ander (wel volwassen) boek kreeg. Dat trouwens ook op de ongelezen boeken lijst staat. Ik beloof bij deze dat mijn andere boeken van een iets volwassener niveau zijn ...

Het boekje is verrassend leuk, allemaal eetfeitjes en een kijkje in de 'keuken' van de voedselmarketing. Stiekem wel een aanrader, want ik wil nu zelfs de spruitjesburger die achterin staat gaan proberen!

En de plant doet het goed! Ik heb hem nog geen water gegeven (eens in de 2 weken helemaal verzuipen schijnt beter te werken) en dat lijkt alleen maar goed te zijn. Bij een van de planten is een knop uitgekomen, dat is nu een bloem. Een knop aan de andere plant lijkt hetzelfde van plan te zijn.

En terwijl ik dit aan het typen/uploaden was zie ik opeens dat de knop nu alweer een heel stuk meer op een bloem lijkt! Er heeft maar iets van 2,5 uur tussen de foto's gezeten.

Vanaf hier gezien lijkt de (toen nog half gesloten) knop best op een spruitje ..

Het tweetal samen is nog steeds niet gelukt, buiten licht was toch niet zo'n goed plan.

Foto's 2009 komen eraan!

2010-02-21T23:37:00.008+01:00

Zo, de foto's van 2009 zijn besteld. Het behalen van mijn eerste doel (#30) komt in zicht. Mijn 30 mooiste die het wel waard zijn om eens van het computerscherm af te komen. En ik kreeg 20 afdrukken gratis kreeg + gratis 2 grote prints, alleen verzendkosten betalen. De reclame komt pas als ik ze binnen heb, eerst zien of de kleuren mooi zijn en of ze me niet oplichten, dan pas geloven dat het een mooie deal is.

Paginaopvulling: een paar van de foto's die worden afgedrukt (je kunt erop klikken om ze op groter formaat te zien)

En deze gaan op groot formaat aan de muur (niet omdat ze zo mooi zijn, maar omdat ze vorige week zijn begonnen met de sloop en ik hier toch iedere dag langs liep).

Meer foto's van mij op http://www.flickr.com/photos/chemiu/

Plant

2010-02-16T21:32:00.013+01:00

Ik heb een plant! Volgens het kaartje is het een Phalaenopsis, maar ik denk dat orchidee bekender zal klinken. Een hele mooie met witte bloemen en wat rozig in het hart. Of eigenlijk zijn het er twee, dan kan er nog eentje mislukken...

Misschien is een beetje uitleg nu wel handig: ik heb nog nooit een plant in leven gehouden. Zelfs mijn cactussen en vetplanten zijn uitgedroogd (en eentje is volgens mij verdronken) omdat ik vergat dat die ook af en toe water willen hebben. Niemand in mijn omgeving gelooft dus dat ik planten in leven kan houden (dieren lukken wel prima, maar die laten tenminste duidelijk merken dat ze honger/dorst hebben!) en daarom is dit nummer 93 in mijn lijst. Als een van beiden het maar overleefd, dan ben ik al tevreden.

Het is trouwens af te raden om een kamerplant te kopen als het buiten sneeuwt en waait. Met name wanneer je, zoals ik, met de fiets bent en vergeten bent dat planten niet onder een snelbinder of in een rugzak passen. Ik zal het binnenkort wel merken, of ik ze meteen op de eerste dag al vermoord heb of dat ze het nog wat langer vol gaan houden ...

Een foto van het tweetal in de vensterbank komt later (dat is leuker als het buiten licht is), maar alsvast een close up van de bloem:

Start van het day zero project

2010-02-14T21:04:00.010+01:00

Ik ga er ook aan geloven, ik ga al die dingen doen waarvan ik ooit heb gezegd "ohja, dat wil ik ook ooit nog een keer doen ..." maar nooit gedaan heb. De lijst is af, dus ik begin NU. En bij deze is #93 meteen mislukt, want de tuincentra zijn ondertussen gesloten en ik heb nu geen plant om in leven te houden. Misschien dat ik de cactus van mijn broertje dan maar water ga geven als tegenprestatie (en dan morgen een eigen plant kopen).